Pagina's

dinsdag 21 april 2015

Kijk ze eens gaan!

Mijn pompoenplantjes!
Mijn tomatenplantjes!









zaterdag 18 april 2015

Blogmannen

*zucht*

Ik ben getagd.
Door Billy.
Naar een idee van Paul.
Iets met bloggende mannen.
Die in de minderheid zijn.
Of zo.
En of wij vrouwen, de mannelijke bloggers wat meer onder de aandacht willen brengen.
Ik geef in principe geen stokjes door. Ook geen tags.
Nu ben ik de beroerdste niet.
En hulpbehoevende mannen help ik graag een handje ;-)
Dus bij deze.

1. Welke vijf mannelijke bloggers volg jij?

Billy, Brubeck, Harrij, Paul dus en Sjoerd.

2. Wie van deze mannen is jouw favoriete blogger? En waarom?

Ik vind ze allemaal leuk en onderhoudend, Brubeck springt er ietsje uit.
Brubeck, omdat hij woordelijk goed uitdrukt wat er in zijn hoofd speelt (al dan niet zijn fantasie).

3. Heb je een voorkeur voor een blog van mannen of vrouwen? En zo ja, waarom?

Nee, geen echte voorkeur. Een blog moet inhoudelijk ergens overgaan. Niet altijd alleen maar moppen, plaatjes of spreuken. Af en toe een waargebeurd, persoonlijk verhaal of anekdote tussendoor is leuk. En herkenbare, dagelijkse gebeurtenissen hebben mijn aandacht. Klagende en negatieve bloggers volg ik niet.
Bloggers met zelfspot en relativerend vermogen kan ik wel waarderen.

4. Wat is jouw verklaring voor het feit dat bloggende mannen in de minderheid zijn?

Mannen zijn over het algemeen nuchterder dan vrouwen en praten minder over wat hen bezighoudt. Zullen ook minder de behoefte hebben iets kwijt te willen op het www.
(Veel) vrouwen daarentegen zijn goed in dingen van zich afschrijven en uiten dit in een blog.
Vaak met de bedoeling dat anderen dit herkennen en erop reageren. Als mannen bloggen, dan bloggen ze veelal over sport(prestaties) en technische zaken; mij kan dat niet echt lang boeien. De mannen die wel over gevoelige en meer inhoudelijker onderwerpen bloggen, hebben waarschijnlijk een vleugje vrouwelijke hormonen, meer dan de standaard heteroman (zal ik maar zeggen ;-)).

5. Wat moeten mannelijke bloggers doen om op te vallen?

Schrijven over dingen die zowel mannen als vrouwen zullen interesseren? En daarbij is de doelgroep en leeftijdscategorie belangrijk, denk ik. Ikzelf volg bijvoorbeeld geen meisjes van vijftien die iedere maand een ander vriendje hebben of twintigers die een mode- of beautyblog onderhouden; da’s voor mij niet interessant. Ik persoonlijk vind het geven en krijgen van reacties wel belangrijk, daarmee ontstaat de wisselwerking tussen bloggers. Als ik iemand volg en ik reageer daar regelmatig maar diegene reageert bij mij niet of nauwelijks, dan is het wat mij betreft snel over en uit.

6. Wat is jouw favoriete blogpost geschreven door een man?

Ook weer eentje door Brubeck waarin hij (een soort van) eer betoont aan zijn Lief. Heel mooi, open en eerlijk geschreven. Ik link deze persoonlijke blogpost niet.
Toch nieuwsgierig?
Ik zou zeggen ‘blader’ dan eens door het leven van Brubeck ... takes 5 ;-)

7. Welke man moet er volgens jou morgen een blog beginnen? En waarom?

Lodewijk Hoekstra, ontwerper van tuinen en onder andere bekend van Eigen Huis & Tuin.
Nou gaat het mij niet zozeer om zijn tuinontwerpen, maar meer om de persoon Lodewijk zelf. Ik heb hem als deelnemer bezig gezien in het programma Expeditie Robinson en was onder de indruk van zijn persoonlijkheid. Ten eerste zijn sprankelende uitstraling. Opvallend sociaal, charismatisch en een overlevingsdrang van heb ik jou daar! Verder vond ik hem in dat programma stoer, charmant en behulpzaam naar iedereen toe. Zijn beginnende buikje nemen we op de koop toe ;-)   
Waarom hij morgen een blog zou moeten beginnen? Ik ben wel benieuwd of hij nog meer in zijn leven uitspookt dan alleen tuinieren. Vast wel ;-)

8. Welke beginnende mannelijke blogger vind jij een aanstormend talent?

Ik ben daarin nog zoekende, maar als Lodewijk een blog begint, zal hij het vast zijn haha!

9. Nomineer enkele bloggers voor deze tag.

Mirjam, Regina en Rietepietz.

dinsdag 14 april 2015

"Dag Jeroen" ...

Ik liep op straat en keek om me heen
Zo blij dat de zon eindelijk scheen
Ik zwaaide naar een bekende hier en daar
Iedereen goed te pas, eerlijk waar
Ik vervolgde mijn pad goed gezind
Met mijn neus in de wind
Had ik niet moeten doen
Nu heb ik poep aan mijn schoen



zondag 12 april 2015

Keek op de zoveelste week

Zondag 5-4
Eerste Paasdag. Denk dat ik in mijn eentje ga hardlopen.
Jongste komt beneden in zijn hardloopkloffie.
Samen rondje van 5,5 km hard gelopen; ik finish voor jongste. 31 jaar leeftijdsverschil, ha!
Manlief gaat rondje wielrennen, oudste gaat na ons hardlopen.
Lekker stukje appeltaart bij de koffie. Mét slagroom, we doen eens gek vandaag.
Manlief beetje chaggie; houdt niet zo van feestdagen. Iets met nutteloos of niets te doen hebben. Of zo. Van huis uit is hij dat ook niet gewend, feestdagen werden niet gevierd. Hier thuis trek in de kar wat dat betreft.
Gaat morgen vast beter. Dan mag hij klussen.
Spelletjes gespeeld, brunch verzorgd door manlief en ’s middags in de zon, hoezee!
In overleg met de kids besluiten we pizza te laten bezorgen.
Zou een half uur duren, maar waren er binnen een kwartier.
Best lekker, maar veel
te veel.
De tiramisu-toetjes die ik had ingeslagen blijken ineens spoorloos …

Maandag 6-4
Van 03.05 tot 05.00 uur wakker. Benauwd.
Raam zit potdicht vanwege lawaai gisteravond laat. Manlief ademt zwaar en snurkt af en toe.
Beneden gezeten en aflevering 'Smeris' gekeken. Nog maar een glas wijn erbij.
Om 09.30 uur opgestaan, ontbeten, gewassen en aangekleed. Somber weer. 
Ben de rest van de dag niet fit.
Wil net aan de koffie beginnen, komt manlief binnengelopen van zijn klus. Heeft een neus voor koffie.
Verder een hangdag. Pasen is niet mijn ding.
Ben in 'Stouter begonnen. Weinig verhaal veel vrijscenes. Best leerzaam.
Eten voorbereid voor het buffetje voor vanavond.
Om 18.00 uur gegeten, allerlei heerlijkheden op tafel gezet. Binnen half uur voorbij. Pubers kennen geen sociale tafelmanieren.
Vanavond geen DWDD maar circus. Hans Klok komt veel voorbij. Is een beetje dikker geworden.

Dinsdag 7-4
Vandaag komt (stief)vader uit het ziekenhuis. Is geopereerd. De kanker is uitgezaaid naar het rechterbeen en de kans op een botbreuk is zeer groot. Vandaar een grote pin in het bot geslagen.
Probeer te bellen, krijg gesprekstoon.
’s Middags werken.
Voelt niet alsof ik 4 dagen vrij ben geweest.
’s Avonds witlof met kaas gegeten. Door manlief bereid. Kan hij best.

Woensdag 8-4
’s morgens 7,2 km hardgelopen.
Had daarvoor alle bedden verschoond, lukt me erna niet meer.
Oudste ook thuis, gezellie.
De nodige dingen gedaan, nodige dingen gezegd.
Met avondeten broccoli, wortels en aardappels gegeten. Runderworstje erbij. Was gortdroog.

Donderdag 9-4
Gewerkt tot 15.30 uur.
Zag bord ‘te koop’ in de tuin van buren. Dat hadden ze anderhalf jaar geleden ook, maar toen niet verkocht.
Buurman loopt opnieuw werkloos bij huis, ook buurvrouw is baanloos (met hier en daar een klus weliswaar).
Toch willen ze graag in aanmerking komen voor nieuw te bouwen kavels. Oké …
Wel serieuze bezichtigingen gehad volgens buren.

Vrijdag 10-4
Tot 14.00 uur werken vandaag.
Kregen een whatsapp van een burger: “ik heb tot 2x toe met jullie gebeld, zeker 5 minuten gewacht en ik kwam er niet door! Dat is toch niet klantvriendelijk!?”
Onmogelijk, wij voeren geen gesprekken van 5 minuten. Wij verstrekken meteen de nodige informatie of we verbinden door met de juiste medewerker.
Heb een ‘vriendelijk’ bericht teruggestuurd. Met excuses voor het ongemak.
Bleef daarna stil.
Spijkerbroek op de gok gekocht, geen zin om te passen.
Thuis blijkt de maat te groot, moet weer geruild worden pffffffffff.
’s Avonds beetje patat en sla gegeten. Ik een tartaartje erbij, manlief en kids een paar snacks.
'Witse' gekeken en een hele fles wijn op. Moet ‘ie maar niet zo lekker smaken.

Zaterdag 11-4
Spijkerbroek ruilen, maatje kleiner *juich*
Daarna naar (stief)ouders.
(Stief)vader lag er prima bij, liet de wond zien. Die netjes gedicht was. Hij kan voorzichtig lopen met rollator.
Hond van (stief)ouders is op dieet. Kijkt me dwingend aan als ik mijn ontbijtkoek op eet.
Wordt thuis begroet door hond van schoonouders, logeert een dagje bij ons. Kijkt ook al zo dwingend, moet vast plassen. De wonden van de dogfight zijn mooi hersteld.
‘s Middags de huishoudelijke dingen gedaan en mijn kids verslagen met Trivia Crack, haha!
Na de spaghetti in de bank geploft en voor tv gehangen.

woensdag 8 april 2015

Laat maar komen ...

... die minitomaatjes en pompoentjes!


En deze strooien we wat later in de tuin:


En nu wachten op het mooie lenteweer 


zaterdag 28 maart 2015

Fragment uit een lang verhaal

Op mijn werk
Een klantmanager (= iemand die personen op weg helpt die in de schuldsanering zitten en die personen helpt bij het aanvragen van een uitkering en/of werk) die bij ons de intakegesprekken doet, ik noem haar B(itch), had een dubbele afspraak gepland.
Ik kon dat zien omdat ik toegang heb tot haar digitale agenda.
De eerste persoon had ze gepland van 13.00 uur – 14.00 uur, de volgende van 13.30 uur – 14.00 uur wat betekende dat de tweede persoon een half uur moest wachten. Echt een achterlijke manier van afspraken plannen.


De tweede persoon kwam keurig op tijd en in mijn taak als receptioniste verwees ik hem vriendelijk naar de wachtruimte met de mededeling dat B nog in gesprek was.
Ondertussen liep B steeds uit de spreekkamer om het één en ander te halen of te kopiëren.
De wachtende man zat precies in haar zicht.
Het gesprek met de eerste persoon duurde nogal en de wachtende man werd ongeduldig.
Allicht, want hij was keurig op tijd.
Ik herhaalde nogmaals dat B in gesprek was maar dat zij hem heus gezien had.

De eerste klant van B ging weg. Ze liet de man zitten waar hij zat en liep met stoïcijnse blik langs me heen op weg naar haar werkplek.
Dus ik riep: “die man daar komt voor jou, weet je hè?”
“Oh, maar je hebt dat niet tegen mij gezegd!”

Nee, had ik dat wel gedaan dan had zij (gezien eerdere aan ervaringen) gesnauwd: “je ziet toch dat ik in gesprek ben?!”

Ze vervolgde het contact met de tweede persoon.
Na afloop liep ze een paar keer heen en weer en greep haar kans op een rustig moment.
“Dat liep niet helemaal lekker hè?” zei ze tegen mij.
Ik: “nee, dat liep zeker niet lekker. De man had een afspraak met jou, staat in je agenda. Je hebt nota bene een dubbele afspraak gepland!”
“Jij had moeten zeggen dat de man voor mij kwam, ik ken hem toch niet?”
Ik: “maar …”
Zij: “nee! Jij had dat tegen mij moeten zeggen!”

Wat ik toen dacht
Vuil secreet!

Wat ik had willen doen
Haar op haar groene (of bruine?) ogen slaan totdat deze blauw zagen.

Wat ik had willen zeggen
“Zeg, je hebt het niet tegen één van je kinderen hoor!
Die man zit daar en je weet donders goed dat hij voor jou komt, jij doet als enige de intakegesprekken hier
omdat je de moeilijke gevallen niet aan kan! Behandel me niet als voetveeg! Bij een volgende keer dien ik namens onze groep een officiële klacht over jou in bij jouw manager. Wij zijn dit divagedrag van jou meer dan zat, begrepen?!”


Wat ik zei

(Weliswaar op spottende toon:) “de volgende keer zal ik het je zeggen, B!”


Help! Iemand tips?

(Met de cursus klantgericht communiceren die ik enige tijd geleden volgde kwam ik in dit geval niet verder)