Pagina's

zondag 28 september 2014

Tijdens de ochtendwandeling

Klein paddenstoeltje
Huisje van kabouter Spillebeen? Oh nee, die had een rood dak :)
Waar kunstwerk
Mevrouw Koe? Of is het meneer Stier?
Verkeersbord onderweg ;-)
Achtertuin ligt bezaaid met kastanjes en spinnenwebjes 
Uit het archief. In 2004 ontdekten mijn kleine jongetjes dit mooie exemplaar

zondag 21 september 2014

ZoMaDiWoDoVrijZa

Zo
In de ochtend gewandeld in mijn eentje, 5,5 km.
‘k Wilde die afstand het liefst hardlopend afleggen. Maar voet en been willen dat niet.
Manlief ging wielrennen, oudste pakte de gewone fiets en jongste deed aan uitslapen.
Geluncht in de overkapping, verzorgd door manlief.
’s Middags met oudste naar (stief)vader. Deze zat rechtop in bed op ons te wachten.
Ik pakte zijn magere hand en vroeg: hoest nu? Ach, het gaat wel. Maar eigenlijk niet. Zo erg om te wachten op je dood.
Hond van (stief)ouders was uitzinnig blij me te zien en drukte enthousiast zijn kop onder mijn billen.
Herinneringen van vroeger opgehaald, leuke en emotionele. (Stief)vader moest steeds huilen.
’s Avonds mie met zoetzure saus en kip gemaakt. Kroepoekje d’r bij.
'Nieuwe Buren' gekeken. Samengevat: verhuizing naar Almere, geboorte met verdrietige afloop, hitsige buurman en foute agent. Voorspelbaar.
2 wijntjes gedronken, moet genoeg zijn om te kunnen slapen.

======================================================================

Ma

’s Ochtends gewerkt. Functioneringsgesprek gehad. Ik mag blijven, niets nieuws onder de zon. Moet wel weer op cursus.
Collega kwam mijn dienst overnemen en zei steeds: hè? Wat? Tegen burgers die aan de balie kwamen. Doof? Kan natuurlijk best op je 59e.
Zoveelste ergernis bij de kassa van de Plus. Ik sta met mijn winkelkar in de rij van de winkelkarren omdat je met de winkelkar niet bij de mandjeskassa mag staan. Is mij ooit uitdrukkelijk meegedeeld. Gaan er gewoon mensen met hun winkelkar wél bij de mandjeskassa staan. En geen kassamiep die daar iets van zegt *zucht*.  
’s Middags energiedip. Opnieuw begonnen met lijnen.
De broccoli met runderworstje smaakte ‘s avonds best goed.
Daarna naar school van jongste, infoavond. Hij moet volgens mentor 2 uur per dag besteden aan de stof die hij overdag op school krijgt. Volgens jongste bedoeld de mentor 10 minuten.

======================================================================

Di

Vroeg eruit, snel douchen voordat oudste de douche claimt.
Manueel therapeut bezocht i.v.m. zeer been en voet. Volgens haar hadden mijn klachten voor 90% te maken met mijn rug. Waarop ze mij vervolgens in de houdgreep nam en mijn rug 3 x kraakte.
’s Middags naar kantoor met pijn tussen de schouderbladen.
Manlief warmde eten op. Spinazie, aardappels en een rundervink.
’s Avonds rondje gewandeld. Tropische temperaturen.

======================================================================

Wo

Opnieuw vroeg eruit. Oudste uitzwaaien omdat hij 3 dagen naar Berlijn gaat i.v.m. studie.
Heb ik echt alles bij me? Vroeg hij. Dikke rugtas op de rug en volgeladen koffer in de hand. ‘k Dacht het wel, zei ik.
Daarna in 2 uur tijd alle huishoudelijke klussen gedaan. Op naar de stad, shoppen.
’s Middags uitgeteld. Manlief vroeg wat ik in hemelsnaam allemaal gedaan had.
Aardappelpuree, worteltjes, doperwtjes en zalmfilet klaargemaakt, lekker verantwoord.
Kon ‘s avonds niet meedoen met de jaarlijkse hardloopwedstrijd. Heb van narigheid 3 kwartier gewandeld.

======================================================================

Do

’s Ochtends gewerkt. Was rustig aan de balie, veel te mooi weer. Kwam nog wel een man, vrijgezel waarschijnlijk. Leunde enthousiast over mijn balie. Zijn ogen dwaalden af naar mijn decolleté, maar daar gaven ze niet thuis. Heb nog maar eens extra met mijn trouwring gezwaaid.
Kreeg een whatsapp van oudste. Hij zat heerlijk aan het ontbijt in zijn hotel in Berlijn. Er was alleen geen kaas.
’s Middags de slaapkamers gedaan, zweet liep in straaltjes langs mijn rug.
Daarna eten voorbereid en languit in de zon gelegen.
Stamppot rauwe andijvie gegeten bij een temperatuur van 26 graden, smaakte best.
’s Avonds gewandeld en foto’s geschoten van een mooie zonsondergang bij de uiterwaarden.

======================================================================

Vrij

Opnieuw vroeg eruit, tot 14.00 uur gewerkt. Op kantoor deed de telefooncentrale aan mijn kant het niet. Waardoor mijn collega de telefoontjes nam en ik alle burgers aan mijn balie kreeg. Wat zijn sommige mensen toch vervelende exemplaren.
Een overleg gevoerd over de verbouwing van mijn nieuwe werkplek.
’s Middags thuis allerhande dingen gedaan.
Patat, sla en een tartaar genuttigd. Keuken een sopje gegeven. Daarna opnieuw naar de Plus voor de wekelijkse boodschappen. Druk, niet normaal. Met klanten, maar meer nog met vakkenvullers, het zag er groen van. Heb me netjes gedragen.
Oudste kwam terug van zijn studietrip, erg moe. Was overdag lekker cultureel bezig geweest en ’s avonds wezen stappen in Berlijn. Laatste ochtend had hij 10 minuten de tijd om nog wat te nuttigen van het luxe ontbijtbuffet. Zonde.

======================================================================

Za

Slecht geslapen. Jongste kwam midden in de nacht thuis van het dorpsfeest.
Maakte veel lawaai. Voor zijn doen natuurlijk niet.
Om 6.00 uur geluiden in het park. Rommelmarkt ging van start.
Daar even over heengelopen met manlief. Ieder jaar hetzelfde. Krijg altijd zo’n vreselijke trek van al die(vr)eettentjes die er staan.
Met vier Hollandse Nieuwe weer huiswaarts gekeerd.
’s Middags opnieuw met oudste naar (stief)vader en moeder. Weer veel herinneringen van vroeger opgehaald.
’s Avonds spaghetti met verse groenten en tomatensaus gemaakt, één van mijn favoriete gerechten, jammie. Jongste at niet mee, moest vakkenvullen bij jawel de Plus.
Zonen gingen ’s avonds stappen, opnieuw naar het dorpsfeest.
Werd wakker om 03.00 uur. Nog geen zonen thuis.
Om 03.30 kwam de eerste binnen. Tien minuten later kwam de tweede en die bracht meteen een paar gasten mee.
Leek of jongste ging overnachten in de wc. Omarmde de wc-pot als zijnde een vriend en kotste deze helemaal vol. Drama. Oudste zorgde ervoor dat hij veilig in bed kwam.
De volgende ochtend: ja, maar weet je hoe dat kwam? Ik had sinds ’s 16.30 uur ‘s middags geen eten meer gehad!
Lulkoek natuurlijk. Voordat hij ging stappen had ik hem 2x gevraagd of hij de spaghetti -die ik voor hem in de koelkast bewaard had- nog wilde hebben. Denk erover om een stapverbod in te lassen.

zaterdag 6 september 2014

Twenty seven

Afgelopen donderdag vierden manlief en ik onze 27e trouwdag.
Echt heel groots vierden we dit niet, want eigenlijk is iedere dag die we met elkaar doorbrengen bijzonder.
Voor woensdagavond boekten we een kamer in een hotel direct aan zee in badplaats Katwijk aan Zee.
Helaas geen uitzicht met zeezijde, maar als je je hoofd een beetje draaide was ‘ie toch te zien ;-)
De ochtend erna, op onze trouwdag, genoten we van een heerlijk ontbijt en daarna maakten we een flinke wandeling langs zee en door de duinen, dat alles in gezelschap van een enthousiast schijnend zonnetje.
Eenmaal terug in Katwijk aan Zee trokken we onze badkleding aan en lagen we tot laat in de middag op het strand te genieten. Genieten van de zon, van de zee en van de heerlijke sfeer die hoort bij het strandleven.


Een interessante bezienswaardigheid in Katwijk aan Zee: op dit moment wordt de kust van Katwijk versterkt met een nieuwe waterkering omdat de vorige waterkering in Katwijk niet voldeed aan de gestelde veiligheidsnormen. Het plan: een dijkconstructie in de duinen. In de zomer van 2014 wordt er tussen de boulevard en de nieuwe dijk een ondergrondse parkeergarage gebouwd. Eind 2014 verdwijnen zowel de dijk als de parkeergarage onder een nieuw, breder duin. Het nieuwe duin wordt ingericht met wandelpaden, bankjes en ander straatmeubilair.
Op onderstaande foto is het hotel te zien waar we overnachtten en op de voorgrond wordt duidelijk gewerkt aan de dijkconstructie.

Aan het eind van deze dag kwamen we met flinke blosjes op onze wangen weer thuis.
Voor ons, liefhebbers van zon, zee en strand, was dit dé ultieme manier om onze trouwdag te vieren.

zondag 31 augustus 2014

Rampjaar

Gisteren waren we op bezoek bij moeder en (stief)vader. Met hem gaat het niet goed.

Oudste broer en schoonzus vieren op dit moment vakantie op een verre locatie.
Voordat zij daarheen vertrokken, pleegden ook zij nog een bezoekje aan (stief)vader.
Deze had op dat moment praatjes voor tien en zijn toestand gaf geen reden tot zorgen.
De dag na hun vertrek werd hij helaas geveld door een longontsteking waar hij nu flink ziek van is.
Voor deze longontsteking krijgt hij een antibioticakuur.
Deze antibioticakuur is in principe tegen zijn wil, (stief)vader koos er een tijd geleden voor om zijn leven niet te rekken met medicijnen.
Nu klampt hij zich met heel zijn hart en lichaam vast aan de antibioticakuur, zo graag wil hij oudste broer en schoonzus nog in de armen nemen.
Omdat het gisterenochtend zo slecht ging, waren we druk doende met de discussie of we contact met oudste broer moesten opnemen.
Maar gisteren tegen de middag verbeterde zijn toestand zienderogen en voelde hij zich –wonderwel- alweer wat beter; de kuur lijkt aan te slaan.
Maar het is en blijft natuurlijk uitstel …

De onderzoeken die schoonmoeder een tijd geleden moest ondergaan wezen uit dat ook zij getroffen is door (lymfeklier)kanker, in een redelijk ver gevorderd stadium.
Ze volgt nu een kuur in verschillende stappen. Ze gaat er niet van genezen, wel kan een snel verloop worden tegengegaan met deze kuur. Mits haar weerstand blijft zoals deze nu is.

Het jaar 2014 zal de geschiedenis ingaan als een rampjaar.
Voor ons, maar ook voor vele anderen.


vrijdag 22 augustus 2014

Gênant

2 a 3 keer per week loop ik een rondje hard. Dat doe ik al een aantal jaren.
Dat hardlopen was ik aan het opbouwen, van 5 km per rondje naar 7 km per rondje.
Het ging allemaal goed, tot aan het eerste hardlooprondje van 7 km, zo’n half jaar geleden.
Daar hield ik een pijnlijke voet aan over.
Op diezelfde dag ging ik ook nog shoppen met manlief wat ik beter niet had kunnen doen.
Ik bleef een pijnlijke rechtervoet houden.
Daarna een pijnlijk rechter bovenbeen en daarna pijn bij de rechterlies.

De weken erna strompelde ik door het leven en besloot om een nieuw paar hardloopschoenen aan te schaffen.
Mijn oude hardloopschoenen nam ik mee.|
In de sportwinkel waar ik mijn schoenen wilde kopen, bleek al gauw dat ik op de verkeerde hardloopschoenen liep.
De dame kon dat meteen zien, want de veters waren te strak om mijn wreef gebonden.
Dat deed ik omdat ik anders geen grip kon krijgen. Voor mijn gevoel schoof –in ieder geval-  mijn rechtervoet tijdens het hardlopen heen en weer.
De dame concludeerde daar dus gewoon dat mijn vorige schoenen te breed waren voor mijn smalle voeten! En daar had ik toch zo’n jaar of drie op gelopen ...
Maar ja, voor deze schoenen was ik naar een deskundige winkel geweest met – naar ik aanneem- deskundig advies.
Het waren toen toch echt de goede schoenen voor mijn voeten niet dus.

Maar ook met de nieuw aangeschafte hardloopschoenen bleef ik pijn houden tijdens het hardlopen en het werd maar steeds pijnlijker.
Maar eens een afspraak gemaakt bij de fysiotherapeut, dat kan tegenwoordig zonder verwijzing van de huisarts.
Na 5 keer daar te zijn geweest wist de fysiotherapeut het ook niet meer.
Ze stuurde mij door naar de huisarts en zou zorgen dat deze het bijbehorende verhaal over het verloop zou krijgen.
De huisarts kon volgens de fysiotherapeut 2 dingen doen:
óf doorsturen naar de podotherapeut óf doorsturen naar het ziekenhuis voor foto’s.

Vanaf mijn werk, in werkkleding ging ik naar de afspraak bij de dokter.
Daar gezeten, vroeg de dokter mij alsnog de onderbroek het hemd van mijn lijf.
(Maar dat had de fysiotherapeut toch allemaal al verwoord in haar verslag?) dacht ik.
De huisarts kon er geen touw aan vastknopen en zei: ‘kleed u zich maar uit van onderen, mevrouw’.
Waarop ik verschoot van kleur.
Oeps.

Op mijn werk draag ik een uniform, redelijk getailleerd.
Onder mijn pantalon draag ik meestal een string.
Niet omdat ik dat zo sexy vind, integendeel. Bij …-jarigen staat zo’n ding juist a-sexy. Want last van de zwaartekracht.
Nee, ik droeg dat ding puur om te voorkomen dat randjes van een eventuele slip zich in mijn pantalon zouden aftekenen.
En nu, OMG! Ik moest de dokter onder ogen komen in deze afgrijselijk zittende string.
Ik stond met mijn rug naar hem toe en sjorde nog even aan mijn blouse, in de hoop dat deze één en ander zou bedekken.
Maar: ‘u mag de blouse juist omhoog trekken, opdat ik uw houding goed kan bepalen’, aldus de huisarts.
‘Ja, bukt u maar even’ ….

Aanstaande maandag moet ik naar het ziekenhuis om foto’s te laten nemen van betreffende been.
Ik trek mijn lange boxershort aan …

zondag 17 augustus 2014

...

Sinds een paar weken wordt mijn blog overladen met overdreven veel spamreacties.
De zoekmachines op het www weten feilloos mijn huis-tuin-en-keukenblog te vinden, wat komt door specifiek benoemde onderwerpen.

Zoals deze reactie van een ongedierte bestrijdingsbedrijf in Canada die waarschijnlijk zocht op 'bedwants' en daarna zo’n achterlijke reactie achterliet al dan niet automatisch gegenereerd:

‘Hey there you’ve done an incredible job.
I’ll definitely digg it and personally suggest to my friends. I’m sure they will be benefited from this web site. My website: een ongediertebestrijdingsbedrijf in Canada dus.
En deze reactie wordt dan geplaatst onder mijn logje 'Tussen vintage en kitsch wat he-le-maal nergens op slaat.

Bovenstaande is een onschuldig en simpel voorbeeld.
Er zitten echter ook reacties tussen met een wat agressievere benadering die bijvoorbeeld verwijzen naar websites die laten zien hoe je spelletjes kunt hacken.

Ook al komen ze meteen in mijn mailbox voor spamreacties, toch geeft het me een onheilspellend gevoel als ik al die reacties zie. Stel dat ik per ongeluk ergens op klik, dan is de kans op een virus groot.
In eerste instantie had ik daarom anonieme reageerders geblokkeerd, maar daar kregen mijn trouwe bezoekers problemen mee.
Dus vanaf nu heb ik er een woordverificatie c.q. moderatie op gezet in de hoop dat mij verdere spamreacties bespaard blijven.

Mocht het reageren toch niet lukken, stuur dan een e-mail naar
desire@zegthallo.nl
Hopelijk is het tijdelijk en alvast sorry voor de overlast.

Desire

woensdag 13 augustus 2014

Grüß Gott

Ja! Ich bin wieder da!

Over de heenreis naar Oostenrijk
Vroeg uit bed en koffers in de auto gepropt. Drinken, broodjes en ander proviand bij de hand.
Heenreis eerste dag reden oudste en manlief om de beurt, veel files onderweg.
We vroegen ons maar steeds af hoe zo’n plotselinge file ontstaat.
Niet de files die veroorzaakt worden door wegwerkzaamheden, ongelukken of caravans en vrachtwagens die elkaar inhalen. Ik bedoel die files die zomaar uit het niets ontstaan en die ook zomaar uit het niets oplossen … ik vind het vreemd.

In Neurenberg overnachtten we in een eenvoudig maar prima hotel.
’s Avonds gingen we in stad Neurenberg met z’n vieren eten, lekker aan de Duitse specialiteiten.
We bestelden een menu voor 4 personen met van alles en nog wat, geserveerd op een plaat. Op die grote plaat lagen gebakken aardappels, patat, gekookte zuurkool, zuurkoolsalade, twee blaadjes sla, twee halve tomaten, één Wiener schnitzel, acht knödels, twaalf Frankfurters en ongeveer vijf grote stukken schweinehaxe.
Aan één stuk schweinehaxe hadden we eigenlijk al ruim voldoende. Man, wat overheerste die schweinehaxe *burp*.
Leuk (niet lekker) voor één keer maar nooit weer. Brrrr, wat een vet.

Heenreis tweede dag reden oudste en manlief wederom om de beurt richting eindbestemming Oostenrijk/Karinthië. Stonden bij elkaar 5 uur in de file.
Stau, stau und immer wieder stau pffff.
Weersomstandigheden onderweg waren van heet tot frisjes, van droog tot zeer nat.
Blij dat we er eindelijk waren.

Over het verblijf in Oostenrijk
Zeer fraai appartement gelegen in de Oostelijke deelstaat Karinthië in het district Spittal an der Drau; Bad Kleinkirchheim.
In de winter een druk bezocht wintersportgebied en in de zomer … gewoon mooi ;-)





Veel gedaan waaronder toeren met de auto, de berg op met de kabelbaan, wandelen, rodelen en mountainbiken. Aan de laatste twee deed ik niet mee.
Kwamen nog familie tegen. Waarvan we wel wisten dat ze in ergens in Karinthië zouden verblijven.
Op een dag kwamen we ze gewoon tegen. In hetzelfde plaatsje, dezelfde plek op hetzelfde tijdstip. Hoe toevallig kan dat zijn? Met z’n allen gezellig een ijsje gegeten.

Weersomstandigheden waren wisselend, van heet tot druilerige regen en onweer.
Van koel tot rond het vriespunt (toen we heul hoog in de bergen waren).
Ook lekker gegeten.
Apfelstrudels, Wiener schnitzels, grilltellers en pizza’s.
Maar ook zelf spaghetti gekookt, pannenkoeken gebakken en een soort van barbecue georganiseerd (maar dan in de braadpan op het gasfornuis).
De vijfde en zesde dag kreeg ik last van mijn hormonen heimwee naar huis. We hadden nog twee dagen te gaan ...
Heimwee ging weer over op de één na laatste dag voor de terugreis.
Toch weer fijn om naar huis te gaan.

Over de terugreis naar Nederland
We hadden daags tevoren bolletjes en drinken ingeslagen voor onderweg.
Nog nooit zachte bolletjes gezien in Oostenrijk.
Terugreis eerste dag startte ik met rijden, oudste en manlief namen het daarna om de beurt over. Opnieuw veel files. We namen een sluipweg en dat schoot lekker op.
Bij de eerste stop onderweg knaagde ik vijftien minuten lang aan mijn heul harde bolletje met kaas. Overgebleven helft maar gedeponeerd in de prullenbak.
Bijna bij iedere stop moesten we met z’n allen plassen.
4 x 0,70 eurocent is € 2,80 betalen om je plas achter te laten, tis toch te gek voor woorden …

We hadden een overnachting geboekt in een hotel in Frankfurt am Main.
Dort waren we niet herzlich willkommen.
We mochten niet parkeren bij het hotel en moesten maar zien waar we dan wel de auto kwijt konden.
Manlief kon daar niet tegen en wilde toen meteen door naar huis. De rest niet.
Toch een plek voor de auto gevonden en ingecheckt.
Hotel was gelegen in een ‘ruigere’ wijk van Frankfurt en was qua aankleding blijven steken in de jaren tachtig.
Kamer ingericht met gammele spullen en badkamer mocht geen badkamer heten want je kon je kont er niet keren.
’s Nachts weinig geslapen vanwege lawaaierig, nachtelijk leven.
Toen ik wakker werd, was het 04.00 uur en de feestbeesten joelden door de straat. Wekker zetten was niet nodig geweest.
Ontbijt was minimaal. Halfzacht gekookte eieren (ieuw!) en lauwe koffie.
Enfin, uitchecken en rijden maar!
Onderweg nog 2x gestopt en klokslag 12.00 thuis.

Mijn wasjes draaien. Alsof we nooit zijn weggeweest.