Pagina's

woensdag 7 maart 2012

Gepest


Afgelopen zondag keek ik naar De Reünie van de KRO; de leerlingen uit 1985 van de Margaretha Sinclair Mavo uit Eindhoven.
Ene Thea overleefde de aardbeving in Christchurch, Nieuw-Zeeland. En Etienne, die eigenlijk niet veel om voetbal geeft, is manager supporterszaken van PSV geworden. Het lijkt een aardige klas.
Tot Corine vertelt. Zij werd destijds veelvuldig gepest door leerlingen uit haar eigen klas. Bijna iedere dag wachtte een grote groep kinderen van de Mavo haar op bij het fietstunneltje, op weg naar school. Voor haar was het iedere dag een hel om naar school te gaan. Met een flinke brok in mijn keel luister ik naar een reagerende medeleerling: ‘het was pesten of gepest worden, dan ga je voor het pesten uiteraard’.
De stevige en donker getinte Audrey zegt zelfs: ‘pesten is leuk om te doen, dan heb je lol‘.
Dezelfde Audrey zegt weer wat later: ‘Corine was een gemakkelijke prooi, ze zag er altijd bleek uit en je kreeg geen contact met haar’.

Dit raakte me diep en eigenlijk verwachtte ik dat iemand dat onnozele wicht op d’r gezicht ging timmeren …
Mij overkwam ongeveer hetzelfde op de lagere school. Niet zo extreem als Corine, maar ik had toch bijna dagelijks last van een grote groep meiden die me gezamenlijk liepen te jennen. Waarom? Nog steeds geen idee. Maar nu nog heeft het impact.
Ik gedij niet best in groepen vrouwen die gezellig bij elkaar koffieleuten. Of – ik noem maar iets - workshops volgen, als een stel kippen bij elkaar zitten in een hok zie ik niet zitten. Gewoon bang dat ze mij negeren, zoals vroeger gebeurde. Dat heeft wel enigszins een einzelgänger van mij gemaakt. Soms heb ik het wel prettig in gezelschappen, maar nooit zo heel lang. Op een gegeven moment krijg ik het benauwd en wil ik weg.
*zucht*





Corine fietst samen met Rob Kamphues nog eenmaal de route van huis naar school en vertelt over die periode in haar leven. Ze zit in De Reünie om alles af te sluiten. Op dit moment is ze werkloos, maar ze doet normaal gesproken iets met customerservice in de logistiek.
En Audrey … Audrey heeft geen man maar wel een zoontje. Op de vraag van Rob of hij vast ook een boef is, knikt ze. Audrey is hoofdconductrice geworden bij de NS.
Daar komt ze vast aan haar gerief … lekker bejaarden pesten die per ongeluk vergeten zijn om in te checken met hun OV chipkaart :-s

Nog ff een song van Jessie J voor de vrolijke noot ;-)

25 opmerkingen:

  1. Ik heb het niet niet gezien maar na het lezen van dit blog krijg ik kippenvel. Ga het wellicht nog even terugkijken vanavond. Je zou verwachten dat er gereageerd wordt op zulke uitspraken.
    Groepsvorming ontstaat in een klas maar je moet je niet achter elkaar gaan verschuilen.
    Dat heb ik afgelopen jaar gezien in het programma gepest. Er was er maar ééntje die oprecht spijt bleek te hebben de rest wist het niet meer of was zich van geen kwaad bewust terwijl voor degene die gepest was vaak verstrekkende of ingrijpende gevolgen heeft.
    Net zoals bij jou.

    Ik weet van mezelf dat ik geen Onze Friso is fysiek nogal klein en kan soms weleens geplaagd worden op school. Leggen ze zijn rugzak bovenop de lockers waar hij van zijn lang zal ze leven nooit bij kan natuurlijk. Meer plagen dan pesten wellicht maar na de 3e keer toch niet leuk.
    Hij bijt wel van zich af maar we hebben hem nu ook op kanjertraining gedaan. En most important: de school is zeer alert en accepteert het niet. de lijnen zijn heel kort.

    Ik vind het erg verveldn dat het bij jou ook zulke vervelende gevolgen heeft gehad en dat het door zo'n programma weer wordt opgerakeld.

    Ik vind jou altijd een superleuke meid. Je schrijft leuk, we zijn leetijdsgenootjes en we hebben eenzelfde soort gezin (nou ja, jij 2 pubers ik nog eentje meer :-))
    Jij hebt vast minder grijze haren ;-)En je houdt van dezelfde dingen lees is in je profiel... We zijn even lang alleen weeg ik 4 kilo meer :-(

    Nou meis, fijne dag toegewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Inge: *bloos* ... dank je wel voor je mooie woorden en complimenten, doet een mens goed :)

      Meestal kijk ik wel naar De Reünie, best een leuk programma. Dit keer kreeg ik ook kippenvel, omdat ik veel herkende. Waren die weerbaarheidstrainingen er vroeger maar geweest, helaas deed de lagere school waar ik op zat er helemaal niets aan. Tegenwoordig hebben ze het pestprotocol op school, een goede zaak. Eén van mijn puberzonen is ook op weerbaarheidstraining geweest, hij heeft er veel van opgestoken. In ieder geval, de reden dat ik een nickname (Desire) gebruik, is dus daarom. Ook zal ik geen foto’s van mezelf en mijn familie hier plaatsen ... stel dat oud-leerlingen me herkennen en gaan stalken ... dáár zit ik dus niet op wachten :-s

      Ook een fijne dag nog!

      Verwijderen
  2. Ik kan me er in vinden hoor wat je schrijft..
    Ik vind het heerlijk om in groepen te vertoeven... Totdat het voor mij klaar is. Dan moet ik naar huis en vind ik het prima..
    Alleen in me uppie op de bank. Veilig achter de computer.. Met mensen die ik kan bannen mocht het me niet bevallen.

    Nee inderdaad, pesten heeft ook op mij heel veel effect. Maar aan de andere kant. Ik ben wel gelukkig met mijn leven en hoef niet zozeer altijd in grote groepen te zijn. :-)

    Je hebt er tenslotte mee te leven hoe je zelf bent en hoe je gevormd bent...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Annemarie: wel bijzonder dat dit voor medebloggers herkenbaar is. Ik ben er - al zeg ik het zelf - best goed uitgekomen: leuk huis, fijne baan, lieve man en euh ... lieve pubers ;-)
      Maar het pesten vroeger heeft mij in die zin gevormd dat ik niet zomaar iedereen vetrouw, ik laat maar een klein groepje toe in mijn 'territorium'.

      Verwijderen
  3. da's wel een groot nadeel van 't internet hé...dat er geen lijfelijk contact mogelijk is!
    Ik had je anders eens een goeie dikke knuffel gegeven, Desire.
    Want zoiets kan toch zo'n deugd doen, en zouden de mensen veel meer moeten doen dan dat akelige pesten...

    Groetjes!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Billy: dank je wel. Ik kan me jouw virtuele knuffel goed inbeelden hoor! ;-)

      Verwijderen
  4. @ Desire, ik heb helaas wel vervelende ervaringen gehad op weblog. Van onbekenden van me maar dat maakte het niet minder vervelend. Het was echt heel naar. Heb echt op het punt gestaan om mijn blog op te doeken, ik vertrouwde niemand meer.
    Maar na een tijdje, en een hoop peptalks van manlief, heb ik het bloggen weer opgepakt.
    Eerst met de nodige wantrouwen maar gelukkig is dat weer wat weggezakt....

    Wat vreselijk dat jij zelfs wat betreft bloggen angstig blijft voor de pesters van vroeger. Hoogstwaarschijnlijk denken zij (die pesters) er nooit meer aan.
    Woon je nog in de plaats waar je bent opgegroeid of ben je juist verhuisd om ze nooit meer onder ogen te hoeven komen?

    groet, Inge

    groetjes Inge

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Inge: gelukkig maar dat je bent blijven bloggen, waar manlieven al niet goed voor zijn ;-)
      Ik had net als jij ook een nare ervaring op weblog, daarna ben ik over minder persoonlijke dingen gaan bloggen.

      Echt angst voor de pesters is het niet. Ik sta er gewoon niet om te springen om contact te hebben met mensen van vroeger. Ik woon op een andere plek dan waar ik ben opgegroeid maar da's niet bewust. Meer door samenloop van omstandigheden.

      Verwijderen
  5. Sommige pesters houden het tot in hun volwassen leven vol. Volgens mij is het voor een groot deel angst. En aanvallen is in hun ogen de beste verdediging. Bovendien richt het de aandacht op een ander ipv op hen zelf en hun eigen tekortkomingen. Maar dat zal een schrale troost zijn als je zelf het mikpunt bent. En dan heb je ook nog de zgn meelopers en anderen die niets durven te zeggen. Ik ben (gelukkig) in mijn jeugd nooit gepest, terwijl ik best timide was als kind. Maar ik kan me voorstellen wat een nachtmerrie het moet zijn. Tegenwoordig zijn er gelukkig protocollen en regels binnen het onderwijs en men is heel alert (ik ook) maar jammergenoeg wil dat niet zeggen dat het uitgebannen is. Ik moet wel lachen om je laatste zin. Sommige mensen hebben inderdaad behoefte aan macht. En waarschijnlijk omdat ze iets moeten compenseren.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Lien: het zal ook wel voor een groot deel met frustratie en macht te maken hebben, maar da's geen excuus om dat op een ander te botvieren. Doet me deugd dat jij - als peuterjuf - er alvast alert op bent.

      Verwijderen
  6. Als ik terug kijk wat betreft pesten is dat er altijd geweest..Ik weet nog dat ik naar een andere school moest aan de andere kant van het dorp, precies op mijn pad was altijd die jongen die je een beuk gaf omdat hij vond dat je daar niet mocht wezen?...Gelukig had ik een oudere broer die een keer mee ging om een paar beuken uit te delen!.Daarna nooit meer last...Het pest probleem is best wel diep en weet dat velen daar onder lijden en eigenlijk is het een soort gedrag die niet nodig is...
    Knap dat je het durft aan te geven en een goed teken.

    Overigens geef ik geen namen van mijn kinderen of vrouw vrij op het internet, niet omm dat iets te verberegn heb, maar eerder omdat ik schrijf en niet voor een ander.

    Ik volg je blog graag en ik zoek juist wel tot een zekere hoogte mensen en groepen op, maar wel tot een zekere hooghte...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Overigens, als er ook iemand gek zou willen doen of wat dan ook al dan via het internet, dan is hij of zij echt de haas bij mij..
    Die angst zoals jij beschreef over bedreigen of wat dan ook accepteer ik niet...Het is een open kaart gebeuren en anders is diegene echt voor mij, never dat er dingen zouden gebeuren die...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Rinus: de deskundigen zeggen dat het niet mag, terugslaan. Maar in de praktijk blijkt het wel goed te werken ...
      Ik deed nooit wat terug, maar kan me 2x herinneren dat ik dat wel deed. En dát zag het schoolhoofd natuurlijk wel weer :-s

      Ben wel benieuwd hoe jij bedreigingen - al dan niet via internet - zou aanpakken dan ...

      Verwijderen
  8. Een corrigerende tik(lees schop onder de hol) mag best en erg leerzaam vaak ;-).
    reacties via het blog is terug te halen welk ip nummer en via de mail ook natuurlijk...Via een forum is via de beheerder te achter halen wie de persoon of computer wel mag wezen....Maar het kan lastig wezen, dat wel, maar er zijn mogelijkheden...
    Al met al veel werk, maar het kenbaar maken dat de "dader"bekend is is vaak al voldoende...
    Fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. het is inderdaad herkenbaar, voor velen denk ik. wat me wel altijd opviel is dat de "meute" (ik heb er geen ander woord voor, er is altijd een leider met een bende meelopers) er een handje van weg heeft om altijd het "juiste slachtoffer" te kiezen, zowel op school, bij het leger of op de werkvloer...nu ben ik al heel mijn leven een eenzaat, maar was al heel vroeg toch een beetje te struis om te pesten, dus lieten ze me links liggen. maar net doordat ik wist hoe dat aanvoelde kwam en kom ik altijd op voor de underdog, ik kan niet tegen onrechtvaardigheid en zeker niet als er geweld bij te pas komt....feit is dat als je de leider van de meute aanpakt de meute uiteenvalt en het pesten gedaan is. maar ik denk ook dat de meeste pesters eigenlijk echt niet weten wat ze (kunnen) aanrichten bij een mens! daarmee denk ik dat er veel meer aan sensibilisering moet gedaan worden, heel vroeg al, en een beetje leerkracht moet de leider er zo kunnen uitpikken en direct aanpakken!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Joten: pesters voelen precies aan wie ze kunnen pakken. In mijn geval was er niet echt één leider maar een hele groep meiden. Ik ging zelf wel om met 2 meiden die ook tot de underdog behoorden. Pesters weten idd niet wat ze aanrichten ... waar komt dat gedrag bij hen vandaan?? Ik heb al jong geleerd om de 'kwaadaardigen' van de sympathieken te onderscheiden. Mijn intuïtie klopt feilloos.

      Verwijderen
  10. ik zag ook een stukje en verbaasde me ook over die ene vrouw en haar nog steeds erg laconieke houding over het geheel.. pesten is zo ingrijpend in iemands leven, daar zou veel meer aandacht aan besteed moeten worden op school, vanaf groep 2/3..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @de mama: die ene vrouw heeft een plaat voor d'r hoofd. Ik vrees helaas dat zijzelf ook een pester op de wereld heeft gezet, dat wordt die jongen met de paplepel ingegoten. Het is de taak van de sschool en de leerkrachten hier alert op te zijn. Tegenwoordig wordt er al meer aandacht aan besteed, maar het kan nooit genoeg zijn!

      Verwijderen
  11. Ik heb deze reunie niet gezien...kijk t idd ook regelmatig...Ben in shock over je blog! Dat een volwassen vrouw zo'n reaktie geeft....Zegt toch genoeg over deze persoon zelf BAH Wat een akelig mens....Ben zelf wel een type wat graag veel mensen om haar heen heeft. Ik vind dat je iedereen moet nemen zoals die is....Stoer van jou dat je zo'n eerlijk bolog hebt geschreven! groetjes debby

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Debby: in shock, da's een mooie uitdrukking, ja. Ik vraag me af wat zo'n mens van haarzelf vindt als ze dit terugkijkt ...

      Verwijderen
  12. O bah, verschrikkelijk, dat mens in het programma. Ik heb het niet gezien, maar misschien dat ik het nog even ga kijken. Ik heb zelf ook een grote hekel aan groepen. Dat heeft met uiteenlopende dingen te maken (die ik niet in drie regels uit de doeken kan doen). Ik ben altijd wel echt een vriendinnenmens geweest. De laatste tijd is het wat minder, al begint het weer te komen. Maar dan nog vind ik het heerlijk om alleen te zijn. Ik heb niets met meelopers en al helemaal niet met pesters. Stiekem ben ik wel blij dat ik jongens heb. Mijn oudste is een tijdje gepest. Ik probeerde dat op mijn vrouwenmanier op te lossen, maar manlief zei `Geef ze gewoon een mep, dan is het over.` Is het pedagogisch verantwoord? Vast niet (ik werd zelf op het matje bij de juf geroepen)! Hielp het? Ja! Nou, dan maar zo.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Tina: net als jij vind ik het heerlijk om alleen te zijn, maar op een gegeven moment wil ik wel weer graag gezelschap om me heen, vooral van mensen die me dierbaar zijn. En ja, ook mijn twee jongens hebben ervaren dat - in noodgevallen - van je afslaan goed werkt ...

      Verwijderen
  13. Gelukkig ben je nu volwassen en zullen de mensen je wel anders benaderen. In elk geval is er geen reden meer om je te negeren of te pesten.
    Ik werd ook vaak gepest. Door twee jongens en ik heb altijd een hekel aan ze gehad. Tot ik een paar jaar geleden op een reünie kwam. Beide jongens zaten al vroeg in de WAO. Beiden hebben geen opleiding boven hun lagere school gehad. De een had kanker en de andere zware rugklachten. Ze zagen er allebei zodanig uit dat ik dacht: ben ik nou altijd onder JULLIE gebukt gegaan? Het was meteen over. de reünie was eenmalig maar voor mij was het precies voldoende.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Het programma heb ik nog nooit gezien, maar het principe ken ik. Ook ik ging gebukt onder pesterijen op school. Het ging zelfs zo ver dat ik mijn ouders voor het blok heb gezet en gezegd heb dat ik niet meer naar die school ging, en ik heb mijn puberpootjes stijf gehouden. Puur uit wanhoop.
    Omdat nietmand wist wat ie met me aan moest,heeft de huisarts erop aangedrongen me op te laten nemen in het Sophia kinderziekenhuis op de afd. kinderpsychiatrie.
    Mocht je zin/tijd/gelegenheid hebben dan kun je het nalezen op mijn blog bij: SKZ.

    Nu ben ik het tegenovergestelde. Niet dat ik mensen pest, maar ik ben van niemand meer bang, en heb altijd een antwoord klaar. Maar 't ging ten kosten van heel veel. Jammer. Ik ben blij dat het met jou ook goed is gekomen!

    Maar ik hoef ik niet te zien dat kinderen een ander kind lastig vallen, want ik spring er gerust tussen.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ik werd door een oud-klasgenootje pas onlangs gewezen op deze uitzending; ik ben zelf een oud-leerling van dezelfde lichting als deze Audrey en het meisje wat gepest werd. Ik heb met plaatsvervangende schaamte zitten kijken; inderdaad komt deze Audrey wat hersencellen tekort. Ik kan me haar helemaal niet herinneren (wat een goed ding is want dan heb ik dus ook geen last van haar gehad) maar als ik haar ooit in de trein tegenkom zal ik haar vertellen wat ik van haar vind. Ik vind het ook ontzettend erg dat dat meisje zo gepest is. Ik heb daar helemaal niets van meegekregen; ik dacht juist dat het met pesten op school wel meeviel ondanks dat ik zelf ook de 1e 3 maanden ben gepest (waarschijnlijk door dezelfde groep want Jolanda die wel haar spijt betuigde kan ik me wel goed herinneren). Ik heb nu zelf kinderen in de leeftijd die wij toen hadden en ook op hun scholen gaat het er niet altijd gezellig aan toe. Ik probeer ze altijd tot steun te zijn maar ondertussen hen ook te leren voor zichzelf op te komen. Ik denk dat het gepeste meisje de extra pech had om ouders te hebben die zich niet heel erg om haar bekommerden. Ik hoop dat 'karma' die Audrey nog een keer met haar eigen portie ellende om de oren zal slaan.

    BeantwoordenVerwijderen