Pagina's

maandag 2 juli 2012

Pedi-kuren

*Ding dong*
‘Goedemiddag, kan ik u helpen of kijkt u wat rond?’
Zoonlief en ik staan in de plaatselijke schoenenzaak annex pedicure- en podologiepraktijk.
‘Nou, we hebben een afspraak met de pedicure, om kwart voor vier om precies te zijn’.
De verkoopster kijkt naar een dichte, gespiegelde deur in de zaak.
‘Ze is nog even bezig, u mag nog wel even gaan zitten hoor’.
Zoonlief gaat zuchtend zitten. Ik slenter op mijn gemak door de winkel, waar net grote plakkaten met “opruiming” zijn opgehangen. Alle schoenen, slippers en laarzen keurig op een rij.
Een bejaarde dame komt de winkel binnen en de verkoopster schiet als een speer naar voren. De dame wil graag geholpen worden.
De dichte, gespiegelde deur in de zaak gaat open en weer dicht.


Ik pas hier en daar wat schoenen om te tijd te doden. Langzaamaan wordt het vier uur.
‘Weet je zeker dat de afspraak om kwart voor vier is’, vraagt zoonlief. Ik twijfel en zeg voorzichtig: ‘ja volgens mij wel’.
Ik loop nog maar eens rond en zie een complete collectie MBT-schoenen staan, allemaal in de uitverkoop. Allicht, geen hond mens die in die schoenen gezien wil worden, hoe gezond ook.
Opnieuw gaat de gespiegelde deur in de zaak open, een witte vlaag. Meteen gaat de deur weer dicht.
Inmiddels is het tien over vier, zoonlief staat in de startblokken om naar huis te gaan.
 


De bejaarde dame heeft een aantal schoenen gepast maar kan helaas niet slagen. Ze kijkt ons aan en zegt verschrikt: ‘jullie zaten toch niet te wachten tot ik klaar was?’
‘Nee hoor, wij wachten op de pedicure’.
‘Gelukkig, want ik voelde mij al schuldig’. De verkoopster kijkt ons met rode blosjes aan: ‘de pedicure is allang zover hoor’.
Met grote stappen lopen zoonlief en ik naar de openstaande gespiegelde deur, ik zie nog net mijn eigen blik voor de deur dichtgaat. Zeven dagen onweer of zoiets.
‘Mag ik u wat vragen? Hoe laat hadden wij nou eigenlijk een afspraak, om kwart voor vier toch?’
‘Ja’, zegt de pedicure, ‘dat klopt. Ik zat al een tijd op u te wachten … of was u er al om kwart voor vier?’

OMG!













De pedicure kijkt de zaak in: ‘maar waar zaten jullie dan te wachten?’
Ja, bij de warme bakker, nou goed?!
Afijn, zoonlief zit eindelijk in de stoel. Het is warm in het pedicurehok van 2m bij 2m en er hangt een vreemde geur.
‘Ingegroeide teennagel kwam je voor hè …?’
‘Nou nee, we willen juist voorkomen dat ‘ie in gaat groeien’.
De pedicure pakt de teen van zoonlief en begint te prikken met één of ander tangetje. Zoonlief verschiet van kleur en zweetdruppeltjes verschijnen op zijn neus.
‘Dat is wel gevoelig’ zegt hij tegen de pedicure. ‘En dit dan? En dit ook?’
Ze prikt nog even verder alsof ze wil checken of haar karbonade gaar is. Na lang prikken en vage informatie: ‘er zit wild vlees en de nagel is erg kapot’, aldus zij, de pedicure. ‘Ik kan hier niet zoveel aan doen’.












Er wordt telefonisch overleg gepleegd met een ervaren podoloog op locatie. Deze adviseert een podotherapeut.
‘Maar dat bent u toch?’
‘Nee mevrouw, ik ben podoloog’. Alsof ik het verschil weet. 
‘Maar weet u dan misschien een goede podotherapeut?’ Pfff, ik moet alle informatie er echt uittrekken. Ik krijg een krabbel op een roze papiertje mee van een podotherapeut in de omgeving. Zoonlief en ik benen de winkel uit.
‘Nou mam, volgens mij had zij er helemaal geen verstand van’, zegt zoonlief terwijl we naar huis fietsen.
‘Eén ding zoon, mocht ik ooit een pedicure nodig hebben, dáár ga ik zeker niet heen! Nog liever vraag ik of de tandarts een gaatje over heeft, die weet tenminste van aanpakken’.

9 opmerkingen:

  1. jongens toch, je houdt het gewoon niet voor mogelijk! van zoiets zou ik dus uit mijn vel springen! ik zal niet rap klagen, en heb best wel geduld maar ze moeten er dan ook niet met hun klak naar gooien! en het stomme is dat ik zoiets dan ook niet kan verbergen, bende onprofessionele klojo's!
    ha, en wel leuk is weer dat verschil tussen een Nederlandse en Belgische pododinges dus, logica ten top gedreven :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Pffff, ik word gewoon agressief van dit stukje, want ik haat echt zogenaamde gespecialiseerde mensen die van niets weten. Kan er over meepraten (bv, mijn oogarts). En ook heel herkenbaar van die figuren die gewoon heel spaarzaam zijn met de informatie, terwijl ze die gewoon horen te geven.
    Nah, succes met het vinden van een nieuwe pootoloog (of hoe het ook mag heten ;D).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. O ja, ik heb even een slotje op mijn blog, want ik stop voorlopig met bloggen oa omdat ik niet door google wil worden gevonden. Wanneer ik weer (anoniemer) ga bloggen op een nieuw blog, laat ik het je weten. Maar ik weet nog niet zeker of dat gaat gebeuren. Ik blijf in de tussentijd wel overal reageren!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Pffff, het zal je maar zo gebeuren... :-(
    Vervelend zeg!
    Hopelijk vinden jullie nu de goede peut.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Tsss...wat een lekker ding die tante. NOT!
    Als je nagels daar niet vrijwillig krom gaan groeien weet ik het ook niet meer. Maar ja, je zoon tobt "gewoon" verder. Jammer...

    BeantwoordenVerwijderen
  6. ik heb even wat opgezocht, en blijkbaar mag iedereen in Nederland zomaar als "pedicure" een zaak beginnen. In België is dit gereglementeerd, en moet je een erkende opleiding gevolgd hebben.
    Je was dus beter af geweest hier... ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Nou zo'n vrouw zou ik niet aan mijn voetjes willen laten zitten. Wat een mens zeg....

    groeten Inge

    BeantwoordenVerwijderen
  8. zulke dingen zijn altijd zo fijn, maar niet heus.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Tandartsen zijn ook wel goed in teennagels :-) ik spreek uit ervaring (niet mijn eigen teennagel overigens). Maar wat een gedoe, over klantvriendelijkheid gesproken... het leverde in ieder geval een leuk verhaal op.

    BeantwoordenVerwijderen