Pagina's

vrijdag 19 oktober 2012

Pubers pffff ...

 
Pubers in huis, ik geef het je te doen.
Oudste is 17 en ziet de lol van puberen nog wel in.
Haantjesgedrag, uitdagen, zeker van zichzelf en altijd goed te pas.
Meneer heeft een duidelijke eigen mening en voert tijdens discussies het hoogste woord. Dat gaat er soms hard aan toe, want ook paps laat zich duidelijk gelden; aardje naar zijn vaatje.
Verder beschikt oudste over een flink doorzettingsvermogen. Als hij tijdens de jaarlijkse dorpsloop zijn tijd kan verbeteren, zet hij alles op alles en gaat hij (ongetraind) over de finish met een persoonlijk record.
Oudste is geen bolleboos, maar op school zet hij een extra tandje bij om straks met de hakken over de sloot te kunnen slagen voor zijn havo diploma.
Helaas mist hij dat extra tandje voor wat betreft de klusjes thuis. Gelaten wacht hij af tot er iets eetbaars voor zijn neus gezet wordt. Al valt hij bijna van zijn graatje, zelf een boterham smeren of even koffie zetten komt niet in hem op, hij begeeft zich tenslotte in een hotel …
Maar voor die gesmeerde boterham is hij dankbaar, dat dan wel weer. Dan ontvang ik een dikke knuffel met de boodschap dat ik de allerliefste moeder van de wereld ben.
‘Ik hou van je mamma, dat weet je toch?’
 *smelt*

Jongste van 14 is daarentegen serieuzer aan het puberen en heeft het af en toe moeilijk met zijn broer zichzelf. Hij is een binnenvetter en uit zich niet gemakkelijk.
Is onzekerder dan oudste en heeft vaak bevestiging nodig voor het één of ander.
Naar zijn dagelijkse belevenissen moeten we vragen, jongste is geen verhalenverteller.
Als er thuis lang over een bepaald onderwerp wordt gesproken, haakt jongste al snel af; in zijn hoofd is hij alweer ergens anders.
’s Avonds valt hij aan de late kant in slaap en ’s morgens bespeuren we een klein ochtendhumeurtje; aardje naar háár vaatje ;-)
Jongste is best intelligent en op het gebied van informatica is hij dé man in huis. Daarin is hij zelfverzekerd en dat heeft ook zijn interesse. Ondanks zijn intelligentie komt het hem op school niet vanzelf aanwaaien. Hij is wel wat relaxter nu hij op een ander niveau studeert.
Jongste vindt mij ook een lieve moeder. Af en toe krijg ik een knuffel, maar niet te lang en niet teveel hè? Want dat is niet stoer.

Hoe verschillend ze ook zijn, in één ritueel blijven ze beiden consequent.
Terwijl oudste ’s iedere avond aan tafel het hoogste woord voert, schuift jongste stilletjes maar snel zijn eten naar binnen. Als oudste ergens hard om lacht, vat jongste dat persoonlijk op.
Wat volgt is steevast dezelfde woordenwisseling:
jongste geïrriteerd : ‘homo!’
oudste verbaasd, maar breed lachend: ‘what the f*ck?’
ik, voordat het uit de hand loopt: ‘jongens, niet doehoen!’
jongste verontwaardigd: ‘ja, maar hij begint!’
manlief: ‘kappen nu!’.
*zucht*
 
Mijn schoonmoeder zei het al: geen kind is hetzelfde.
En zij kan het weten, zij heeft er acht

12 opmerkingen:

  1. En dat is maar goed ook, dat geen kind hetzelfde is. Maar ieder heeft daardoor ook zijn eigen 'gebruiksaanwijzing' en dat kán weleens vermoeiend zijn. Maar heerlijk! Ze knuffelen nog!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. acht! #toemarandan ik heb er maar 1, maar ik kan nu al opzien tegen die puberteit hahaha hoor teveel horrorverhalen om me heen! maar dat oudste geen brood smeert is een kwestie van verwennerij door mams natuurlijk. kind smeert hier ook zelf z'n brood en als die van jou genoeg trek krijgt, doet 'ie dat heus ook wel. mits jij het niet doet hahaha ^^

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Geen kind hetzelfde idd.. mooi dat je je kinderen zo goed kent en beschrijft! :)..
    Ik ben benieuwd naar de pubertijd maar zie er ook tegenop.. gelukkig heb ik nog een paar jaar voor het zo ver is!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. je hoeft het mij niet te vertellen, Desire!
    Gelukkig is die periode hier al een tijd geleden, en missen doe ik het geenszins... :-P

    Groetjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. "Maak je geen zorgen, het is een fase", riepen mijn man en ik altijd tegen mekaar wanneer we eens een wanhoopsgesprek aan tafel hadden. Inmiddels ligt die fase ongeveer achter ons. En het is echt waar! Het is echt een fase. En zoals elke fase heeft ook deze zo zijn charmes. Niets zo leuk als zo'n lange slungel die zich even tegen je aan schurkt om te zeggen dat je toch wel lief bent.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hahaha ik heb er 3. Niets leukers dan elkaar te 'voeren' zodat de ander 'hapt'. Maar als het er op aan komt vormen ze 1 front en nemen ze het voor elkaar op. De middelste heeft altijd honger. Maar pakt het ook zelf. Een echter sporter, altijd heel gezond eten. Oudste vindt de Mac (of zoals hij het zegt: restaurant de 2 gouden bogen) geweldig en de jongste komt ook uit school en zijn eerste woorden zijn altijd: ik heb honger heb je soep? hahaha
    Knuffelen doen ze alle 3 nog graag. Al tilt de oudste me het liefste op :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Die tijd van lachen en bekvechten, om wanhopig van te worden maar soms was het zo mooi. Dat leek op echt geluk. Niettemin ben ik blij dat het verleden tijd is.
    Doodvermoeiend.
    Maar, al is puberen universeel gedrag, de situatie zal in elk gezin anders zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat klinkt dit bekend in de oren. Oudste zoon wordt in januari ook 17. Zeker van zichzelf, het laatste woord hebben, het altijd beter weten en overal een antwoord op, ook tegen de leerkrachten. Een ding weet ik toch zeker, in onze tijd was het anders.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. En dan komt er toch een tijd dat je denkt, het had toch ook wel wat, die pubers. Zij maakten zich druk om niets, uiteindelijk liet ik mij verleiden om mee te gaan in het druk doen om niks, waar was dat nu voor nodig. Ik weet het antwoord. Om mens te worden, en waar kun je dat nu veilieger leren dan thuis?

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Nou, ik zit er hier ook midden in. Een paar dagen geleden werd ik midden in de nacht door een collegamoeder wakker gebeld. Haar zoon was verdwenen en had op een briefje geschreven dat hij naar ons toe was. Ik hield aan de telefoon bij hoog en laag vol dat hij niet bij ons was. Tot ik bij jongste op de kamer ging kijken... Daar lag meneer. Blijkbaar had jongste zijn vriend om een uurtje of drie in de nacht binnengelaten. En het vriendje is lopend gekomen vanuit de andere kant van de stad. Toen ik naar de reden vroeg... "O, ik wilde gewoon bij jullie chillen". On-ge-loof-lijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik ben blij dat het pubertijdperk hier al een tijd voorbij is. Toch, elke leeftijd heeft zo zijn eigen speciallekes. Peuters en kleuters kunnen er ook wat van zenne! :-)

    BeantwoordenVerwijderen