Pagina's

vrijdag 15 maart 2013

In vogelvlucht

Soms denk ik dat mijn kinderen niet zulke softies zijn als dat ik vroeger was.
Neem laatst.
Stond ik 's morgens in de keuken het ontbijt klaar te maken, ineens een knal tegen het raam. Schrik.
Meteen wist ik dat er een vogel tegen het keukenraam was geknald.
Heel voorzichtig waagde ik het om te kijken. En ja, daar lag ‘ie, op de stoeptegels. Een spreeuw. Koppie naar achteren geslagen, vleugels gespreid. Shit. Nek gebroken natuurlijk en (gelukkig) op slag dood. Getver.
Volgende dilemma: wanneer vertel ik dit mijn kids? Ze konden ieder moment beneden komen en ik verwachtte toch wel wat commotie wanneer ze deze ellende zouden aanschouwen.
Ik besloot om het maar meteen te vertellen, voordat ze de dode vogel onverwachts zouden ontdekken.
Meteen kijken natuurlijk en de reacties waren als verwacht: ‘oh errug!’ en ‘ach, zielig!’

Even later: ‘wel complimenten mam, een teken dat de ramen schoon zijn!’

13 opmerkingen:

  1. Haha goeie reactie toch?
    Toen ons konijn was doodgegaan (jaren geleden), bracht ik dat nieuws ook heel voorzichtig. Maar het eerste wat onze jongste zei: We nemen toch geen nieuwe he? "Tere" kinderzieltjes hebben we denk ik zelf haha.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind het ook altijd moeilijk om naar iets toe te gaan waar leed aan te pas komt, bijvoorbeeld door de poes aangebracht letsel bij vogeltjes, muizen etc. maar ook vechtende honden en katten vind ik naar om te zien. Ik ben dus een echte softie.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Sneu! Ons laatste slachtoffer was een jonge halsbandparkiet, een best wel grote vogel, behoorlijke knal dus ook. Jill rende naar beneden en hij "deed" het nog. Na een minuut of 5 vloog ie de eerste de beste boom in.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Blijft altijd vervelend zulk soort zaken. Trouwens ik heb ook weleens flink gemopperd op spreeuwen toen deze met een grote groep op een ochtend de kersenboom bij ons vorige huis compleet leeggeroofd hadden. Toen kon ik ze wel schieten ; )

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Aaah het arme ding.
    De opmerking van de kids is daarentegen hilarisch!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hè wat akelig. Ik durf dode vogels nooit op te ruimen. Dat laat ik aan manlief over. Mijn kinderen zijn ook niet zulke helden. Wel een rake opmerking trouwens :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. hahahaha opmerkzaam zijn ze ook nog! ^^

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Prachtig die reactie van je kinderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. woehaaaaa!!!
    oeps, sorry!
    hahahahahha,
    'k kan het ook niet helpen,
    ik zie het zo voor me, zalig!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. hahahahah...OMG...wat een humor. Dat zou verboden moeten worden, hihihi.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Whahahaha wat heerlijk nuchter!! :D

    BeantwoordenVerwijderen