Pagina's

dinsdag 9 april 2013

Uitgezwaaid

Om 05.00 uur vanmorgen wakker, slecht geslapen.
Ik kijk naast me, manlief is nog in dromenland. Maar niet voor lang meer.
In huis klinken bekende geluiden, jongste is ook wakker.
Ik hoor het water in de douche klateren, even later het geluid van een bus deodorant die voor de helft wordt leeggespoten.
Wat later hijs ik mezelf – onder luid gekraak – overeind.
Onderweg naar beneden kom ik jongste tegen, ik krijg een knuffel.
Jongste lijkt een beetje gejaagd, maar zijn ogen sprankelen.
Ondertussen is ook manlief ontwaakt en verschanst zich net voor mij in de douche.
Dan maar eerst aankleden, uitgebreid douchen kan straks nog.
Beneden nuttigen manlief en ik een kopje thee met een stukje ontbijtkoek; op nuchtere maag kun je geen afscheid nemen.
Jongste maakt ondertussen steeds meer lawaai, een wonder dat oudste niet wakker wordt.
Het uur der waarheid nadert.
Terwijl de hal vol staat met spullen is jongste boven nog aan het rommelen.
Ik laad alles in de auto, manlief doet alvast de keukendeur op slot.
Alle spullen zitten in de auto, behalve jongste.
Eindelijk, de voordeur wordt dichtgetrokken.
Ik vraag aan jongste of hij alles heeft.
‘Ja mam!’
En je eten en drinken?
Oh, dát was het waar hij niet op kon komen.
We vertrekken, nadat ook de broodjes, de flesjes cola, de chocoladekoekjes, de lolly’s en de zakken chips in de rugtas van jongste zitten.
We zijn mooi op tijd en arriveren tegelijkertijd met de dubbeldekker bus.













De spullen worden uit de auto getrokken en jongste ritst de koffer open, op zoek naar de Primatour.
Hij kan het doosje niet vinden en de stress stijgt.
Ik opper dat ze misschien al in zijn rugtas zitten.
Oh ja, da’s waar ook.
We lopen naar de bus, waar het al zwart ziet van de leerlingen. 
Wat zijn zwarte jassen toch populair bij pubers.
We krijgen nog een laatste knuffel, manlief en ik.
Slik.
Tassen, koffers, kussens en pubers worden in de bus gepropt onder toeziend oog van de mentoren.
Met adelaarsogen volg ik jongste om te kunnen zien op welke plek hij gaat zitten.
De motoren van de bus beginnen te ronken, nadat is gecheckt of echt iedereen zijn ID-kaart bij zich heeft.
Als ik jongste in het vizier heb, begint de bus langzaam – in z’n achteruit – te rijden.
Een laatste zwaai en langzaam verdwijnt de bus met dampende pubers uit het oog.
Na de lange busreis volgt nog een boottocht, daarna zijn ze op plaats van bestemming.
Manlief slaat zijn arm om me heen.
Dat had hij beter niet kunnen doen …

15 opmerkingen:

  1. Wat leuk voor hem, een paar dagen naar Engeland!
    Maar voor moeders is het even slikken, ja, heel herkenbaar hoor!
    Maar je zal zien het vliegt voorbij en komt hij fijn met al zijn troep weer thuis!

    Groetjes Petr@

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Petr@: ik hoop dat hij het heel leuk zal hebben, in ieder geval is hij straks een ervaring rijker. En dat van die troep, dat hoort er dan ook weer bij ;-)

      Verwijderen
  2. Haha, jij sentimenteel vrouw-moeder-mens! ;)

    (Uiteraard ook last van gehad... Niet verder vertellen!)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Zuster_Klivia: je hebt me door :)
      Enne, my lips are sealed ^-^

      Verwijderen
  3. Haha...herkenbaar!Hopelijk heeft jongste een leuke dag gehad!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Ingrid: vast en zeker! En ik hoop dat hij het de overige dagen ook naar zijn zin heeft :)

      Verwijderen
  4. Jaaaaa-aa, het grote loslaten is begonnen. Mooi beschreven allemaal, precies zoals het is en gaat. Hoelang blijft hij daar?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Lien: 't blijft moeilijk hoor, dat loslaten. Vanmorgen toch even weer een moeilijk momentje. Aanstaande vrijdag komt 'ie terug. Om daarna meteen in zijn bed te ploffen denk ik zo ;-)

      Verwijderen
  5. Ahhh...maar hij komt weer terug!
    Nog een paar dagen en dan mag ik mijn dochter uitzwaaien. Vanaf zestienhoven ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Mirjam: het is wel de bedoeling dat 'ie terug komt ... of het moet zijn dat hij aan de haak wordt geslagen door een Engelse schone ;-)
      Vanaf Zestienhoven? Joh, gaat ze vliegen? Wat spannend!

      Verwijderen
  6. oh gets, ik moet er nog niet aan denken! hopelijk heeft 'ie 't geweldig en voor jou hoop ik dat het zo vrijdag is. ^^

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Inge: voor je het weet ...
      Thank God it's Friday!

      Verwijderen
  7. Ah jong, ik was ook zo'n emotioneel mens toen mijn kinderen met school of de jeugdbeweging op reis gingen. Zelfs voor een ééndaagse schoolreis stond ik (als enige) met tranen in de ogen de bus uit te wuiven...mijn lieverdjes (die ik op bepaalde dagen dan met plezier achter het behang wou plakken :-) )

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Bea: en dat is het. Je mist ze pas op het moment dat ze er niet zijn.

      Verwijderen
  8. Helemaal blij als hij weer heelhuids terug is. Met zijn eigen ervaring. Heeft heus wel eens aan huis teruggedacht, maar anders dan jij zou denken. Zijn kamertje...bv.

    BeantwoordenVerwijderen