Pagina's

vrijdag 10 mei 2013

Verrek(t)


Tralalala!
De zon schijnt niet, ze heeft wind tegen en het is frisjes maar a la, dat mag de pret niet drukken.
Gewoon goed doorlopen zodat de spieren lekker warm blijven.
Dapper jogt ze haar wekelijkse rondje van 5,5 km.
Mag ook wel, de Hemelvaartsdag ervoor heeft ze schandalig veel teppanyaki- en wokvoedsel genuttigd. Ze moet minstens de marathon lopen eer deze calorieën verbrand zijn
L
Het lopen gaat best. Misschien ietsie minder soepel dan anders maar het valt niet tegen.
Ze is alweer op de terugweg en kijkt naar links of de trein in aantocht is.
Nee, ze kan met een gerust hart over de spoorwegovergang.
Tralala … auw?!
Oeps.
Niet zeuren. Niets aan de hand.
Tralala … auw! Auw!!

g@ds@mme &
~"!+~ wat is dit?



 
 
 
 
 
 
 
De pijn is niet te harden en noodgedwongen wandelt ze met één mank been de laatste kilometer naar huis.
In de verte ziet ze de visboer naar haar staan kijken. Zijn gezicht verraadt dat hij iets gaat zeggen.
Hij zwaait met zijn wijsvinger: ‘mevrouwtje, het is veel te koud om zonder trainingsjasje te lopen, weet u dat wel?’
Eigenlijk wil ze de man met een paar dooie haringen om de oren te slaan maar ze zegt: ‘over twee minuutjes ben ik thuis!’
‘Ja maar ...’ hoort ze nog.













Heeft zij weer, een riekende visboer die denkt dat hij in een eerder leven Don Juan was pfff.
Thuis nog even wat rek en trek spieroefeningen doen, maar … auw! Nggggggg!
Dan maar gauw onder de warme douche.
Waar het water na een paar minuten ineens ijskoud wordt whaááá!
Met haar shampoohoofd gilt ze alles bij elkaar waarop jongste zorgelijk om de douchedeur komt kijken.
‘Wie zit er in vredesnaam met zijn klauwen aan de ketel?!’
‘Euh … de monteur van Vaillant is de ketel aan het testen, je hebt het eerste halfuur geen warm water’, aldus jongste.
Met een druipend, bloot en rillend lijf gilt ze naar beneden dat ze *PIEP!* gauw het warm water er weer op zetten anders komt ze dat nu persoonlijk doen!’
Een paar seconden later heeft ze warm water en kan ze haar doucheronde afmaken.

Moraal van het verhaal: een verrekte kuitspier ongeluk komt zelden alleen ...



11 opmerkingen:

  1. Oeiii, pijnlijk! Sterkte... Op naar herstel. Morgen weer huppelend door het leven? ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Neee... Dat is pijnlijk... :-(
    Balen zeg!
    Goed geregeld in elk geval dat je wel warm water had, hihi.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Er zijn zo van die dagen.... :-)
    Hopelijk komt het snel weer goed met je kuit, geen lachertje zoiets :-(

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Voor jou heel pijnlijk, maar je hebt het zo grappig beschreven dat ik er toch om moet lachen :-)
    Vooral die dode haringen haha.
    Nee het was niet je lucky day. Laat je man lekker je kuiten masseren, dat helpt!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Auww....heeft wel een leuk blog opgebracht!;)Beterschap!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oei oei, sport is niet altijd goed. Het beste ermee.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. O, o, ik heb mijn buik vastgehouden van het lachen, ja sorry hoor... Absoluut geen leedvermaak, dat snap je wel ;-0 Je hebt het niet getroffen, de ene miniramp voltrekt zich na de andere. Je verdient een heel spoedig herstel!
    Fijne zondag en liefs,
    Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
  8. balen, maar je moet niet zo'n foto eronder zetten, want dan lacht iedereen alsnog. ^^

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ach, arme jij! De wet van Murphy is dat toch? Als er iets misgaat, gaat alles mis. Hahaha, sorry hoor. Nu eerst maar revalideren.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik hoop dat je straks weer zulke sterke kuiten hebt dat je de visboer ruim voorbij kunt lopen :-)

    BeantwoordenVerwijderen