Pagina's

donderdag 22 augustus 2013

Breaking point


In het kader van ‘schrijf het van je af’ …

De afgelopen en komende dagen begeef ik me op mijn werk in een spanningsveld.
Omdat een verwarde man - die tot alles in staat is - ieder moment binnen kan lopen.
Tuurlijk zijn er maatregelen genomen en daar zit ik middenin.
Naast mijn balietaak heb ik er ongevraagd een functie bij. Die van bewakingsbeambte.
Nauwkeurig hou ik -samen met nog een collega- de camera in de gaten om te zien of de verdachte in aantocht is.
Onze bhv-man is met vakantie. Onze plaatsvervangend bhv-man heeft naar aanleiding van een incident een veiligheidsprotocol in werking gezet
maar ik persoonlijk heb het idee dat deze niet helemaal werkt.
Ik kan het best aan. Stoer vervul ik alle veiligheidseisen en mijn collega’s met mij.
Maar het brengt ongemerkt spanning met zich mee.

Vanmiddag thuisgekomen van mijn werk tref ik 2 pubers. Ze zitten in de laatste week van hun vakantie. De één is eerder terug van zijn vakantieklus. De ander doet … eigenlijk niets.
Ik haal de boodschappen voor het eten van vanavond. Spaghetti, grote favoriet in ons gezin.
Voordat ik wegga vraagt jongste of ik iets lekkers mee wil brengen. Tuurlijk, hij verdient het want hard gewerkt vandaag. Het boodschappen doen duurt bij elkaar 3 kwartier; twee supermarkten met allebei maar één kassa open *zucht*.
Weer thuis geef ik mijn pubers iets lekkers *juich*.
Ik vraag of ze in de huiskamer willen gaan zitten, ik moet de slaapkamers stofzuigen.
Want ze zijn allebei zeer allergisch voor de
grmbl! huisstofmijt.
Het is een k*tklus, ik zweet me altijd het klaplazarus.
Met de zingende Nick en Simon in mijn oor
en badend in het zweet ga ik als een witte tornado door het huis. Ook beneden ga ik verder met stofzuigen, daarmee verjaag ik vanzelf de pubers weer naar hun slaapkamers.
Dan komt jongste de kamer binnenstormen en kijkt me aan of ik van een andere planeet kom. De telefoon gaat, ik hoor het niet. Want Nick en Simon zijn ‘Julia’ aan het zingen. Degene die belde heeft opgehangen. En ik ontvang een scheldkanonnade van jongste … waarom neem ik de telefoon niet op? Terwijl hij ziet dat ik oortjes in heb en ondertussen druk bezig ben zijn hotel schoon te maken.

Afijn.

Tegen 17.30 uur heb ik de spaghetti klaar, op tijd want oudste moet om 18.00 uur vakkenvullen bij de Plus
geeft meer.
Manlief is ook aan tafel geschoven. Om de planning een beetje strak te houden
en om te voorkomen dat we elkaar in de weg lopen vraag ik aan jongste of ik de volgende ochtend om 06.30 uur gebruik kan maken van de badkamer. Manlief en oudste volgen het gesprek aandachtig.
Jongste antwoord recalcitrant met ‘nee’.

Boem!

Geen discussie mogelijk
en ik heb daar de energie ook niet meer voor.

Agressie op het werk? Kom maar op!
Agressie
en onbegrip thuis voor hetgene wat ik voor mijn ‘hotelgasten’ doe? Ik stort even helemaal in.
Als iedereen -behalve manlief- van tafel is moet ik ongelooflijk janken.
Klaag, steun, kommer en kwel.
Manlief fungeert als klaagrots
in de branding.

Nu zitten Nick en Simon weer in mijn oor.
En zingen ‘bereid je maar vast voor op de dag dat alles beter is’ ...


22 opmerkingen:

  1. Ben je pas lekker op vakantie geweest, heb je nu al weer stress! Balen zeg, soms is alles even te veel. Kunnen ze die eikel niet gewoon arresteren?
    Of moet hij eerst een misdrijf plegen?
    Heb je een honkbalknuppel onder de balie klaarliggen, dan kun je hem een soejang geven!
    Sterkte Desire!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Petr@: een honkbalknuppel ... da's een goeie!

      Verwijderen
  2. Rotzakken allemaal en vaak tellen tot tien!...Toch prima gedaan en het komt goed.Gewoon een trap onder zijn ballen, het zweet breekt dan vanzelf uit ;-).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Rinus: en een trap onder zijn ballen, ook een goeie!

      Verwijderen
  3. allez jong, je hield het nog lang vol! een mens zou voor minder op den duur...
    gelukkig was je rots in de branding er voor je,
    en gewoon eens uithuilen kan echt wel eens opluchten
    ik hoop oprecht dat je een goeie nachtrust had,
    en je er weer volledig tegenaan kan!
    meiske, hou de moed er in,
    ferme knuff.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank @Johan, ik was toe aan die huilbui, blijkbaar. Die 'goeie' nachtrust laat nog even op zich wachten, maar die zal ook vast weer komen. Ik begin alvast met een goed glas wijn vanavond ;-)

      Verwijderen
  4. Beetje meer aan jezelf gaan denken.....Xx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Inge: moeilijk. Ik ben iemand die geeft en niet zoveel neemt. Maar dat glas wijn neem ik zeker ;-)

      Verwijderen
  5. Spanning blijf je niet volhouden. Meestal zijn het dan de doodgewone dingen die de bom doen barsten. Maar een huilbui kan opluchten, hopelijk deed het dat en kan je de stress op je werk weer aan....of is die engerd van het toneel verdwenen. Die spanning moet best wat energie vreten, bah.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Bea: je zegt het treffend, het vreet energie. Energie die ik eigenlijk hard nodig heb om af en toe tegengas te kunnen geven.

      Verwijderen
  6. Potverdikkie ik zou die jongste eens even flink ringeloren. Ik kan me voorstellen dat dit nou nét eventjes teveel was voor je. Je houdt je de hele dag al kranig en dan krijg je thuis ook nog eventjes een veeg uit de pan van een puber. Het is vast wel een schatje, maar hij mag wel wat liever voor z'n moeder zijn. Scheldkannonades hoef je niet te pikken hoor, van je kind! Achter het behang!
    Maar je hebt het van je afgeschreven in ieder geval :-) Gaat het al weer een beetje beter?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahahaha!@Lien! Ringeloren, wat een mooi woord :)
      Normaal gesproken dien ik m'n pubers meteen van repliek, maar ik kon het nou nét even niet hebben, die grote mond. Een beetje begrip was fijn geweest. Maar het puberbrein dacht daar anders over *zucht*.
      Ik ga het weekend even bijkomen van alles en hoop er aanstaande maandag weer tegenaan te kunnen (pubers zijn dan weer naar school, yes!!)

      Verwijderen
  7. Ja, ze kunnen er niks aan doen die pubers met die breinen naar het schijnt. Wha! Gewoon de badkamer kraken, jij ben de baas, haakje erop schroeven en heel lang badderen met Nick en Simon in je oren zodat je niemand aan de deur hoort morrelen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahahaha!@Karin! De baas in huis ben ik inderdaad maar dat schijnen m'n pubers om één of andere reden te vergeten ... puberbrein?
      Bedankt voor de herinnering en je wijze raad. Ik denk dat ik vandaag maar eens extra lang ga badderen ;-)

      Verwijderen
  8. Ik heb dan maar een puberdochter (17) maar er zijn er hier in huis twee de baas, en dat is NIET zij :D
    Een huilbui wil niet zeggen dat je slap bent. Je staat op alle fronten duidelijk je mannetje. Jij hebt zeker ballen, ze zitten alleen wat hoger!
    Liefs Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Mirjam: ik zal mijn hoge ballen in de strijd gooien ;-)

      Verwijderen
  9. potverdikke toch, Desire
    Je laat met je sollen, meid!
    Die hotelgasten van je verdienen wel een lesje...

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Soms... Echt soms.. Heb je zo'n zin om ze allemaal achter het behang te plakken.
    Sterkte met je "hotelgasten" Nog even dan is de week voorbij. En komt er weer ritme en regelmaat.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Deborah: helaas geen behang in huis ;-)
      Nog even dan zijn we zelf hotelgasten, lekker weekendje uitwaaien aan zee :)

      Verwijderen
  11. Alleen al het feit dat je steeds alert moet zijn op je werk, lijkt me erg vermoeiend. Tja, en dan het huishouden, een gezin... Het thuisplaatje is erg herkenbaar. Hier ook een zoon die werkt bij 'plus geeft meer'. En veel gepas en gemeet met vier verschillende schema's.
    Af en toe lekker instorten hoort erbij. Ik vind dat je man jou een massage moet geven. Je verdient het. Zeg je het hem even? :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Regina: ik zal het hem zeggen ... daarna zal hij er zelf ook hard aan toe zijn haha!

      Verwijderen