Pagina's

zondag 29 september 2013

Ouder

Als gezin zijn we op zondag meestal lekker sportief bezig. Zo ook vandaag.
Ik maak een hardlooprondje van 5,5 km, manlief en oudste gaan samen een rondje wielrennen en jongste die … heu … die is actief achter de computer ;-)
Nu ben ik 47 en het hardlopen lijkt iedere keer zwaarder te worden maar dat komt misschien omdat ik zelf ook ietsje zwaarder ben geworden desalniettemin haal ik het nét binnen de 30 minuten. Moe maar voldaan stap ik daarna onder de douche.

Terwijl ik na mijn douchebeurt mijn haar föhn denk ik: hoor ik daar nou de telefoon overgaan?
Jongste die echt heel erg actief zit te doen achter de computer, hoort
ook niets.
Beneden slaat de achterdeur dicht.
“Is pa al thuis?” vraagt een hijgende en bezweette oudste.
Heu … nee, hij was toch met jou mee?
“Ja, maar pa vond dat we te hard gingen. Onderweg werd hij moe kreeg hij last van hoofdpijn/duizeligheid en wilde terug naar huis. Hij zei tegen mij dat ik mijn rondje maar moest afmaken”, aldus oudste.
“En hij heeft ook met zijn mobiel gebeld!”
dat ziet hij aan de envelop die in de display van de telefoon staat.
“Nemen jullie he-le-maal die telefoon niet op?!”

Tja, ik stond onder de douche en jongste euh …
Oudste wordt een beetje ongerust, waar hangt zijn vader uit?
Hij probeert hem te bereiken via zijn mobiele telefoon.
Maar die springt over op de voicemail …
Ondertussen zijn jongste en ik ook wel bezorgd.
Jongste trekt alvast zijn schoenen aan om te gaan zoeken en ik bel een schoonzus in naastgelegen dorp of hij daar is blijven hangen, misschien?
“Nee”, zegt schone zus, “maar we hebben hem net wel voorbij zien fietsen toen we aan het wandelen waren, dat is ongeveer tien minuten geleden. Ik denk dat hij zo wel thuis is”.
*zucht van verlichting*

Na 10 minuten verschijnt inderdaad manlief.
Met een grote grijns kijkt hij door de ramen. Niets aan het handje.
En daarna is iedereen verontwaardigd.

Manlief, omdat we de telefoon niet opnamen toen hij ons belde
om te vertellen dat er niets aan de hand was stél dat we ongerust zouden zijn.
Oudste, omdat zijn vader niet volgens plan ‘gewoon’ naar huis was gereden hij had wel voor pampus kunnen liggen langs de kant van de weg.
Ik, omdat er van niets een drama wordt gemaakt
we zijn allemaal heelhuids thuisgekomen toch?
Jongste, omdat zijn vader onderweg zijn mobiel niet opneemt
want die hoort dat ding niet als hij aan het fietsen is.
Ik kan er maar één ding over zeggen …




31 opmerkingen:

  1. Haha,herkenbaar.Een mens kan zichzelf helemaal gek maken.....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik had 'm vermoord ;) (Wat dan weer zonde/vervelend/naar zou zijn, want ik was juist zo blij geweest dat ie nog leefde en niks mankeerde...)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. nah ja, hem hierom vermoorden is ook zo wat ... maar wraak nemen kan altijd nog :)

      Verwijderen
  3. Via je reactie naar hier gekomen en na dit lezende: als ik dat nu dat kunstje zou uithalen, zou ik het er sowieso niet levend vanaf gebracht hebben bij mijn Liefste eenmaal ik terug door de deur zou stappen, nietsvermoeden en in alle onschuld ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. oei, haal dat kunstje dan maar niet uit ... tenzij je goed de vermoorde onschuld kunt spelen ;-)

      Verwijderen
  4. We worden ouder en je loopt helemaal niet slecht zeg.En tsja, die telefoon gebeuren kan gebeuren en meestal niks aan de hand, maar er kan wel iets gebeuren....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. nou, dank voor het loopcompliment :)
      Ja zo'n telefoon kan mensenlevens redden, moeten ze natuurlijk wel opnemen hè? ;-)

      Verwijderen
  5. En dan denk je net uit de 'kwijte kinderen' te zijn, begint je man ermee. Tsss :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. hahahaha! Je slaat daarmee de spijker op z'n kop!

      Verwijderen
  6. Die 10 minuten moeten moordend geweest zijn, een goede reden om manlief de nek om te wringen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ha, gelukkig! Er kunnen rare dingen gebeuren tijdens het fietsen (kan ik over meepraten). Met de opluchting wordt er meteen stoom afgeblazen. Grappig geschreven log.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. gelukkig is het goed afgelopen. En de stoom kwam ons uit de oren ... van opluchting zal ik maar zeggen ;-)

      Verwijderen
  8. Oh, wat herkenbaar. Vorige week, tijdens het verblijf in ons hutje, was echtgenoot een half uur zoek. Ik had het niet meer. Hij had geen telefoon mee, dus dan heb je er ook niets aan. Hij stond gewoon met een andere hutbewoner te kletsen, was zich van geen kwaad bewust. Tssss.....mannen!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. grrrrr mannen! Onbegrijpelijke wezens! Maar dat zullen ze van ons ook vinden ;-)

      Verwijderen
  9. Zijn het je kinderen niet..... Krijg je buikpijn omdat je man onvindbaar is.... Zucht..
    gelukkig viel het allemaal mee!

    Groetjes Inge

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Nou Desire, ik zou ook acuut buikpijn hebben gekregen als er zoiets zou gebeuren.
    Maar al die misverstanden zijn dan wel weer hilarisch ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. na al die misverstanden konden we er (voorzichtig) om lachen. Gedenkwaardige dag weer.

      Verwijderen
  11. Ik had hem waarschijnlijk twee klompen naar zijn hoofd gegooid ;-( Wel een vreemde manier om zijn veilige thuiskomst te vieren, dat ben ik me bewust ja.
    Op verjaardagen wordt dit verhaal vast een voltreffer :D Altijd positief blijven denken!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. nou jij zegt het! Ik speelde met hetzelfde idee, zijn klompen stonden nota bene bij de achterdeur haha!
      Dit akkefietje gaat heel de familie rond. Per telefoon ;-)

      Verwijderen
  12. ik hoor die telefoon ook niet goed als ik aan het fietsen ben, vergeef het die oude man dus maar... ;-)
    Toch lief, die bezorgdheid...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. d'r zit toch ook een trilstand op die mobiele telefoons? Gewoon op z'n aller hardst zetten, dan trilt hij vanzelf je (fiets)broek uit ... ;-)
      Als je lief je lief is, ontstaat die bezorgdheid vanzelf Billy :)

      Verwijderen
    2. met de racefiets zit die gsm niet in je broek hé, Desire...maar wel in de fietstrui achterop. Als ie trilt voel ik het ook niet

      Verwijderen
  13. Ik heb het zelfs eens meegemaakt dat het mobieltje van mijn man afging op het nachtkastje. Maar dat hij niet opnam omdat hij meende dat ik dat 'bromgeluidje' maakte. Nou ja! Ze worden heel erg oud die mannen.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. hahahaha zo herkenbaar, eerst ongerust en dan boos als ze heelhuids thuiskomen maar idd niet opnamen oid ik zeg eh, niks. ^^

    BeantwoordenVerwijderen
  15. ja ja papa wordt ouder , mama ook een beetje hé :-)
    Ik ga 3 keer per week joggen , heb er veel voldoening aan

    BeantwoordenVerwijderen