Pagina's

vrijdag 27 december 2013

Allen tezamen

Zo, de uitbuikdagen zitten er weer op.
De tweede was leuker dan de eerste, hoewel de eerste wel leuk begon.
Manlief en ik maakten een lange wandeling onder toezicht van een stralende zon, we lieten onze pubers lekker uitslapen.
Toen we terugkwamen waren ook zij wakker en genoten we van koffie en zelfgebakken appeltaart
met slagroom.
Ook lagen er cadeautjes onder de kerstboom. Eigenlijk zouden we er niets aan doen, maar ik had toch een paar cadeautjes onder de kerstboom gelegd. Ook oudste verraste ons met cadeautjes. Want, zo zegt hij, kerst zonder cadeautjes is geen kerst.
Jongste verontschuldigde zich dat hij niets onder de boom had gelegd
want oes bin zuunig.
Hm … misschien volgend jaar ;-)

Na wat huishoudelijke dingen, onder andere de gehaktballetjes draaien voor het gourmetten ‘s avonds, genoten we van een heerlijke brunch verzorgd door manlief.
Omstreeks 14.30 uur stapten we op ons kerstbest in de auto om richting mijn (stief)ouders te gaan.
Daar zouden mijn 2 broers en hun gezinnen ook verschijnen.
Afgesproken was dat we ’s avonds zouden gaan gourmetten en dat wij, de kinders, alles mee zouden nemen om de oudjes zoveel mogelijk te ontlasten. Alleen koffie en gebak zou door hen worden verzorgd uiteraard met onze hulp.
Mijn (stief)ouders zijn 76 en 77 jaar. Op zich geen leeftijd om al hulpbehoevend te zijn, maar wel een goed excuus om je ernaar te gedragen
zo ook zij. Of eigenlijk, moeder zit vanwege de kerst al dagen in de stress hoewel ze niets hoeft te doen en daardoor mijn stiefvader ook.
In den beginne gaf ik moeder een complimentje over haar uiterlijk, want moeder is zwaarlijvig een paar kilootjes kwijt. Maar aan de opmerking “ach, ik val maar zo af en ik heb helemaal geen trek en ik eet alleen wat ik lekker vind en straks blijft er niets van mij over”, wist ik dat moeder het niet opvatte als compliment. Verdere complimenten liet ik ook maar achterwege.

Eigenlijk ging het best goed.
Broer-1 liet maar één keer zijn glas met drinken vallen waardoor moeder gestrekt ging van de stress en stiefvader op zoek moest naar een vervangend kleedje.
En verder pieste de bejaarde hond van broer-1 maar drie keer van zich af, waardoor stiefvader gestrekt ging van de stress en moeder met een schuursponsje(?) de urinesporen moest wissen. WIJ wilden dat ook wel doen, maar dan mocht dan weer niet.
Ach, en het gourmetten ging ook best. Aan de ene kant van de tafel was genoeg voedsel
dankzij mijn gedraaide ballen en aan de andere kant van de tafel bijna genoeg maar nét niet helemaal. Maar dat kwam omdat broer-2 zich al het eten toe-eigende waardoor familieleden aan die zijde van de tafel genoodzaakt werden om op alleen een stokbroodje te kauwen.
Dat moeder het hete vet uit haar gourmetpannetje in de schoot van stiefvader liet stromen, omdat ze haar pannetje op een ander gourmetstel wilde zetten omdat ze dacht dat deze sneller ging, mag eigenlijk geen naam hebben. De rugpijn die ik overhield aan de eindafwas
uitgevoerd aan een aanrecht dat niet voldeed aan de arbo-wetgeving is een futiliteit, deze masseert manlief wel weer weg.
Nee, al met al ging het best goed.
Volgend jaar doen we het anders.




13 opmerkingen:

  1. gelukkig is er nog de massage van man lief

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahaha! Ik zie het helemaal voor me. Zulke dagen leveren wel de leukste logjes op.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zie het voor me... Leuk geschreven.. (minder leuk ervaren wsl al ben ik met Lien eens.. Het leveren de leukste logjes op...)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb in ieder geval wel van je blog genoten :) Kerst blijft kerst...helaas ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha de foto is in ieder geval geweldig! Hij had bij mij in huis gemaakt kunnen zijn in een onbewaakt ogenblik.
    Je beschrijft het heel komisch maar het was misschien iets minder komisch op het moment zelf.
    Gelukkig heb je de foto's nog ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Weer wat geleerd. Maar ondanks de minpuntjes was het toch wel een leuke kerst, als ik je zo lees..

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hahaha, super geschreven! Zie het allemaal voor ogen :-) Al bij al ging het best goed :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Die foto :D Die feestdagen kunnen een ware crime zijn. Nog even oud & nieuw en dan is alles weer normaal. Maar die oliebollen laat ik niet aan mijn neus voorbij gaan!
    liefs Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Die fijnzinnige tussenstukjes in het klein... heerlijk venijnig. Maar nog even en het zit er weer op, al die feestdagen. En toch, als we het zouden overslaan zou het ook niet goed zijn. Wat zouden we veel missen

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Haha, heerlijk! De slotzin was natuurlijk meesterlijk: 'volgend jaar doen we het anders'.
    Dat denk ik ook vaak. Maar toch gebeurt dat niet. Nog even en het leven is weer gewoon. Heerlijk!
    Fijne jaarwisseling en een goed en gezond 2014!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Heerlijk stukje tekst.. Ik zie het zo voor me. En in je stiefouders herken ik mijn schoonvader en zijn 2de vrouw. Wat maakt dat enkel op 2de kerstdag en op Nieuwjaarsdag een bezoekje van maximaal 1,5 uur telkens gepland staat.. Zij kunnen het niet meer aan (zogezegd) en wij willen zelf ook niet langer meer..

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Voor jou voelde het misschien minder leuk, maar voor ons lezers is het heerlijk om te lezen. Je schrijft het weer geweldig op.:-)
    Fijne jaarwisseling.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Haha. Ai ai. En dan te bedenken dat het bij ons nog moet komen met schoonfamilie Klaaggraag. Ik moet er doorgaans twee weken van bijkomen. Maar fijn dat jij het gehad hebt. Leuk logje.:-))

    BeantwoordenVerwijderen