Pagina's

zondag 1 december 2013

De jeu van bloggen

In 2006 ben ik begonnen met bloggen.
Ik blogde over onderwerpen die mensen dagelijks bezighouden: ergernissen bij de kassa, schoolgaande kinderen, zeurende mannen, schoonheidstips en lichamelijke kwaaltjes.
Maar ook onzindingen en humoristische afbeeldingen plaatste ik.
Ik maakte een verhaaltje en hoopte op reacties van mensen die dit herkenden. Mijn blog heette ‘hartekreten’ onder de noemer ‘zit je iets dwars en wil je ook iets over het onderwerp kwijt, schroom dan niet en zet je reactie hier neer’.

Ik blogde, zoals nu, anoniem.
Dat deed en doe ik omdat ik op die manier dingen kan plaatsen zonder me af te hoeven vragen of ik die dingen wel kan plaatsen omdat bekenden of familieleden meelezen.
Nu kan ik (min of meer) vrijuit bloggen en er op los schrijven.
Mijn verhalen zijn natuurlijk gebaseerd op ware gebeurtenissen, ze worden hier en daar iets aangedikt met een vleugje fantasie.
Dat precies is ook een eigenschap van bloggers (i.c. schrijvers); de werkelijkheid interessanter maken dan dat ‘ie is.

In het begin was ik een razend enthousiast blogger, want wat was het leuk die wisselwerking tussen bloggers.
De meeste reacties kreeg ik van vrouwen, een paar mannen zaten ertussen.
Een getrouwd stel behoorde ook tot de vaste club, zij blogden allebei.
De mannelijke helft van dit stel ging me, naast het geven van reacties, ook mailen.
Eerst waren dat gewoon mededelingen over het bloggen, daarna werden zijn mailtjes persoonlijker.
En ik dacht –heel naïef misschien- dat zijn echtgenote op de hoogte was van de inhoud van ons mailverkeer, ze gebruikten immers hetzelfde e-mailadres?
De man wilde weten waar ik woonde, hoe mijn kinderen heetten en wat mijn werkelijke naam was. We bleken niet ver bij elkaar uit de buurt te wonen. Wat volgde was leuk mailverkeer over ditjes en datjes.
Tot ik opeens een mail kreeg met een ander toontje: ‘je zegt wel dat je bent wie je bent, maar eigenlijk ken ik je helemaal niet en ik vind het maar raar dat je man niet weet waarover je blogt.’
Mijn vermoedens dat zijn wederhelft niets van dit mailverkeer af wist werden bevestigd, want waarom ánders kreeg ik plotseling zo'n zinspelend mailtje?
Overigens weet manlief natuurlijk dat ik blog en hij vind het leuk voor mij dat ik er plezier aan beleef. Behalve dat hij af en toe een bericht van mij leest, heeft het verder zijn interesse niet.
Ik baalde van de situatie want ik mail niet zomaar mijn privéleven naar Jan-en-Alleman.
De eer hield ik aan mezelf, als laatste mailde ik terug dat hij vooral geen dingen moest doen waar hij niet achter stond en ik wenste zijn gezin alle goeds.
Maar uiteraard hield ik er een naar gevoel aan over. Vanaf dat moment blogde ik minder over persoonlijke dingen en ging het meer over oppervlakkige onderwerpen.

Deze ‘hartekreten’ beheerde ik bij Web-log.
Toen ging Web-log migreren en een hele hoop ging mis, onder andere mijn blog ging naar de filistijnen.
Oké, een beetje mijn eigen schuld want Web-log overlaadde mijn mailbox met mailtjes:
‘je moet dit doen en je moet dat doen WANT dan en dan gaan we over’. Ik was lui vond het allemaal maar
knap ingewikkeld.
Op gegeven moment ‘waren ze ook over’ en mijn blog bleef nog een tijdje staan, inloggen lukte echter niet meer.
Van de leukste blogjes heb ik nog kopieën kunnen maken en daarna was het definitief gedaan met ‘hartekreten’.
Overigens zie ik in de blogomgeving van sommige medebloggers de naam van een dame voorbij komen die mede verantwoordelijk was voor de Web-logmigratie destijds.
De
terechte klachten die Web-log ontving naar aanleiding van die mislukte migratie werden door haar persoonlijk opgevat en ze uitte haar frustraties digitaal op onprofessionele wijze waardoor ze de ex-gebruikers van Web-log flink tegen zich kreeg.
Tja, waar gehakt wordt vallen spaanders zal ik maar zeggen …

Trouwe bezoekers van toen volgen me ook op ratjetoe4u, helemaal gezellig!
Met de meeste bloggers heb je affiniteit, met sommige bezoekers heb je helemaal niets.
Als voorbeeld neem ik een ouder echtpaar. Ze hebben zowel in Nederland als in het buitenland een huisje. Alleen zij hebben mooi weer, alleen zij rijden in een mooie auto en alleen zij beleven de leukste dingen met hun kleinkind. Negen van de tien reacties beginnen ze met ‘ik dit en wij dat’. Hun goed recht natuurlijk, maar wat mij betreft is er dan geen wisselwerking mogelijk.

Soms zie ik de lol van het bloggen ook niet meer en denk ik erover om te stoppen.
Dan zit ik met een flinke writersblock en is de inspiratie ver te zoeken. Of ik heb er gewoonweg geen tijd voor.
Maar soms kriebelt het. En dan komt er zowaar ineens iets opborrelen dat ik met de hele
blogwereld wil delen. Is dat de zin van bloggen? Jij mag het zeggen …

36 opmerkingen:

  1. oeps, mijn reactie is tussen de plooien gevallen :-)

    ik weet niet of dat de zin is van bloggen,
    zelf heb ik er ook weinig zin meer in,
    mijn blog staat al een tijdje "on hold" (of hoe zeggen ze dat? gewoon gesloten zeker :-))

    ook blogs lezen doe ik de laatste tijd nog amper,
    al lees ik de blog van het koppel met de mooie wagen wel graag eens,
    onvoorstelbaar hoe mensen zo vol van zichzelf kunnen zijn,
    ik zou me gewoon smijten hé :-)

    en anders, alles een beetje ok met je?
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Verdemme, weet je Joten, alias Madddox, een paar dagen geleden dacht ik nog, verdemme, het is eeuwen geleden dat ik in mijn blogreader een post van diene West-Vlaming kreeg. Nu kom ik op een Nederlandse blog terecht en weet ik gelijk dat je blog al even "on hold" staat :-)))

      Verwijderen
    2. Hee Johan! Fijn weer wat van je te horen! Begon me toch een beetje zorgen te maken ...
      Tja, bloggen ... is toch iets waar je plezier aan moet beleven, en zo niet dan kun je er beter mee stoppen hè? Ik ben er nog niet uit, maar de hartverwarmende reacties hier geven me toch een soort van stimulans. En jij moet ook weer gaan bloggen zoals vanouds, want ik mis de onzin die je uitkraamt ;-)
      Doen hoor!

      Verwijderen
    3. Bedankt voor de hartverwarmende woorden,
      ik begin al hier en daar terug eens bij te lezen,
      we zien wel!
      (zei de blinde, en hij zag nooit! :-))
      liefs,
      johan

      Verwijderen
  2. ik hoop dat het nog regelmatig bij je kriebelt, ik ken je blogje nog niet zo lang maar kom graag bij langs.
    Bij mij begon het ook op een ander blogje, ik schreef ineens gedichten die me hielpen bij het verwerken van ..... ook eerst anoniem, later op mijn oogjes blog kwam er na een tijdje bovenaan mijn naam te staan en mijn gedichten werden een beetje van alles, wat fantasie, wat werkelijkheid .... een woordje dat heel dicht bij me bleef of blijft, dat ik koester en vasthoud tot zinnen geboren worden. .... ja een beetje van alles

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En juist dát is jeu van bloggen, het plezier dat je eraan beleeft en de kracht die je eruit haalt. Met een aantal woorden mooie zinnen creëren waar iedere lezer zichzelf in herkend. Dat is jouw gave en daarom lees ik ook graag bij jou :-)

      Verwijderen
  3. Hoi Desire
    Je blog vind ik heel erg leuk, je schrijft grappig, herkenbaar, humoristisch.
    De zin van het bloggen is toch dat je er zelf plezier aan beleeft.
    Jammer van die negatieve ervaring met die andere blogger.
    Ik denk dat wij ongeveer op 1 lijn zitten, jij ratjetoe ik potpourri, is toch eigenlijk hetzelfde haha.
    Ik zou zeggen vooral DOORGAAN!!!
    Liefs Petr@

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Potpourri, ratjetoe ... een bij elkaar geraapt zooitje zijn we haha! Jij gaat toch ook door hè? :-)

      Verwijderen
  4. Ook ik kom hier heeeeellll graag lezen ;-) Hopelijk is dat genoeg motivatie om je blog niet in de wilgen te hangen, dat zou ik heel spijtig vinden en velen met mij. Al erg genoeg dat Joten er (hopelijk tijdelijk) mee gestopt is :-(
    Al is de laatste alinea heel herkenbaar :-) En anoniem bloggen heeft inderdaad meer de vrijheid om zonder gewetensbezwaar te schrijven wat je wil, nou, bijna wat je wil want op den duur (vind ik) is het precies of je de bloggers persoonlijk kent en zit er toch wat rem op wat er op het blog komt.
    Doorgaan Desire, zonder twijfel!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ook ik vind het zonde dat Joten (ik hoop tijdelijk) gestopt is. Als ik al eens in de 'put' zat dan ging ik gewoon op bezoek bij Madddox, zijn onzin maakte meteen mijn hele dag weer goed :-)
      We houden goede hoop ...
      In je laatste zinnen zit trouwens waarheid. Soms hou je rekening met je lezers en plaats je bepaalde dingen niet. Terwijl dat eigenlijk wel zou moeten kunnen, het is je eigen blog hè?

      Verwijderen
  5. Ik kom altijd graag even bij je langs en ik vind het ook altijd leuk als ik zie dat je bij mij bent geweest. Ik herken wel iets van het laatste gedeelte. Ook ik

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Vorig berichtje was nog niet klaar, maar hij pakte even niet. Ook ik blog al heel lang en ook ik merk dat mijn enthousiasme wat tanende is. Ik had mij er in het begin iets meer van voorgesteld, bv een wekelijkse column over een activiteit etc. Maar er echt mee stoppen wil ik ook nog niet. Misschien wordt het straks wel beter als ik niet meer hoef te werken

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik moet even heel hard nadenken want ik weet zo 1-2-3 niet welke blog er bij de naam Hanny hoort? Maar wel fijn om te lezen dat je graag bij mij komt buurten, gezellig hoor!

      Verwijderen
  7. Ik sluit me aan bij de anderen, ik kom hier graag langs om bij te lezen. Zelfs als er maar een blogje in de week komt, zul je me niet kwijt raken als bezoeker ;-)
    Ik ben net terug begonnen, na een minimale onderbreking en denk wel de inspiratie weer te kunnen vasthouden. En anoniem bloggen is voor mij aangewezen omdat het anders teveel een rem zou zijn als ik zou moeten rekening houden met wie er allemaal zou lezen en me zou kennen.
    Hopelijk ga je verder door...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig heb jij de draad ook weer opgepakt :-)
      En een goed voorbeeld doet goed volgen ;-)

      Verwijderen
    2. Maar ... 'brubecktakesfive.wordpress.com is no longer available'? Lees ik nu net?!

      Verwijderen
    3. ja, ik zag het ook vanmorgen. Zonder enig aanwijsbare reden, tenzij ze denken dat ik een verkeerde identiteit heb aangenomen. Ik hoop dat het terug goed komt anders moet ik er een kruis over maken.

      Verwijderen
  8. Na de zeven vette jaren volgen nu de zeven magere jaren? Nevertheless, een mens moet doen waar hij/zij "nood" aan heeft. Als bloggen niet langer zin geeft/heeft, dan stop je beter even of ga je beter over naar een zeer onregelmatig schema. Ach, wat klets ik ook alweer. Doen waar je zin in hebt meid. Ik kom hier graag eens, en wou dat even laten weten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou, je laatste zin geeft me een duw in de goede richting ;-)

      Verwijderen
  9. Je blogt dus al langer dan ik. Zelf ben ik in 2008 begonnen en jij kwam voor het eerst bij mij kijken in de nadagen van web-log als ik het me goed herinner. Ik begon te bloggen voor familie en vrienden om ze op de hoogte te houden omdat ik ziek was. Tegenwoordig heb ik een groep vaste reageerders die ik helemaal niet ken irl maar waar ik wel aan gehecht ben geraakt.. Ik probeer niet te veel persoonlijke gegevens prijs te geven maar bekenden weten natuurlijk wel hoe ik voluit heet. Ik blog daarom redelijk 'voorzichtig' maar wel zo eerlijk mogelijk over de dingen die me bezighouden. Ik heb er nog steeds plezier in maar ook ik merk dat de frequentie wat omlaag gaat. Het heeft ook te maken met het feit dat ik nu (ook al) op facebook zit. Korte dingetjes en foto's kan ik ook daar kwijt. Soms plaats ik een link naar een logje van me maar voel me dan tegelijkertijd beschroomd omdat het dan door meer bekenden wordt gelezen. Op mijn blog alleen voel ik me anoniemer terwijl dat niet zo is natuurlijk.
    Ik herken de mensen waar jij het over hebt :-) ook ik kom ze regelmatig tegen bij anderen. Ook dat is de sjeu. Vervelende volgers of stalkers heb ik gelukkig niet en ook nooit gehad.
    Gewoon lekker doorgaan zolang je er zin in hebt. Dat doen we allemaal :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, ik weet nog dat ik voor het eerst bij je kwam kijken. Iets met 'leuke pruik!', toen zat je inderdaad in een hele andere situatie dan nu. Je bent er gelukkig goed uitgekomen. Verder vind ik het fijn om je belevenissen te volgen. Gek eigenlijk dat je je hecht aan mensen die je niet helemaal niet kent. Wat woorden kunnen doen ... ;-)

      Verwijderen
  10. ik volg je al sinds Hartekreten hé, Desire.
    Ik ervaar min of meer hetzelfde als jij. Soms heb ik geen zin of inspiratie om iets neer te pennen, of komt het er gewoon niet van wegens tijdgebrek. Ik vind dat je een goed evenwicht moet zoeken tussen je eigen échte leven en het virtuele. Vroeger was ik wel wat te obsessief bezig met loggen, nu heb ik dat gezondere evenwicht gevonden...

    Nog veel plezier met het bloggen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jij bent een echte oude blogvriend Billy, één van mijn eersten :-)
      Ik heb gemerkt dat je in de loop der jaren 'anders' bent gaan bloggen. Met gezond evenwicht ;-)

      Verwijderen
  11. Bloggen is een manier om je ei kwijt te kunnen. Maakt niet uit wat voor ei het is, groot of klein, hard of zacht gekookt. Ook de gescrambelde eitjes kun je zonder problemen kwijt. Ik lees je nog niet zo heel erg lang, maar wel steeds met veel plezier, dus.....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik krijg gewoon trek van al die eitjes! Dus ...

      Verwijderen
  12. Niet stoppen hoor, doe ik ook niet ;-).
    Vervelend van die man en dat is ook niet de bedoeling lijkt mij.
    Je verhalen op je blog zijn te leuk om er mee te stoppen en kom graag bij je langs op visite, vaak met een kopje koffie in de hand al lezend.
    Hopelijk blijf je en de zin komt zeker wel.
    Groet Rinus.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gezellig Rinus, dat je op visite komt met een kopje koffie in de hand :-) Ook een koekje erbij? ;-)

      Verwijderen
  13. Als ik jou was zou ik lekker doorgaan. Het is natuurlijk DE manier om wat dan ook van je af te schrijven en zeker, omdat jij het zo anoniem doet, kun je echt alles kwijt! Raar hè, van zo een man?? Snap je dat nou? Wat lopen er toch een rare mensen vrij rond. Brrr.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou ja, echt alles kwijt ... dat ook weer niet want op gegeven moment voelt het alsof ik m'n medebloggers persoonlijk ken. Waardoor je terughoudend bent met plaatsen (zoals Bea ook al zei).
      Ja, die man was vreemd en een engerd achteraf. Gééf je jezelf een keer bloot, wordt dat vertrouwen meteen beschaamd :-(

      Verwijderen
  14. Brrr, zo'n onverwacht extra mailverkeer dat dan zo ontgoochelend uitdraait... lijkt me echt niet fijn en het maakt je ook achterdochtig. Maar het is één van de redenen waarom ik zo sta op die anonimiteit en daar zo ver in ga dat ik zelfs bij het posten van foto's weinig tot niets van mezelf of mijn dierbaren laat zien. Je wil je ei kwijtkunnen zoals het eruit ziet, niet steeds opgepoetst. Die directe stijl van je dat maakt het net zo fijn en als dat beter lukt in de anonimiteit: houden zo!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het voelde ook niet fijn, maar ik heb mijn les geleerd. Ik ga dat geen tweede keer doen. Via mijn schrijfsels laat ik eigenlijk best veel van mezelf zien. De verbeelding laat ik aan jullie, medebloggers over ;-)

      Verwijderen
  15. Door mijn gipspootje reageer ik via de tablet en heb ik vergeten mals hanscke in te loggen. Tja, dan word ik als Hanny vB geboekt. Is dat probleem ook weer opgelost

    BeantwoordenVerwijderen