Pagina's

vrijdag 7 februari 2014

Klucht

Ergens op facebook had iemand een krantenartikel gelinkt.
Ook Hanscke blogde erover.
Waarschijnlijk hebben velen het erover, ik ook nog maar eens.
In eerste instantie vond ik het apart en bijzonder. Je moet ongelooflijk veel van elkaar (ge)houden (hebben), wil je afspreken op deze manier samen uit het leven te stappen.
Misschien zou ik het zelf ook willen, wanneer mijn leven door ouderdom of ziekte nutteloos, zinloos of uitzichtloos is geworden. Want ouder worden is fijn, tenzij je gedwongen wordt door ziekte of een lichamelijke kwaal thuis te zitten, waardoor je vanzelf vereenzaamt.
Als ik er aan het eind heel slecht aan toe zou zijn, zou het misschien ook mijn keus zijn om op die manier te gaan. Maar misschien denk ik er dan heel anders over.

Toch bekroop mij een naar gevoel toen ik het krantenartikel wat uitgebreider las.

Het stel koos zelf hun einde, in het bijzijn van hun vier zoons, omdat ze niet naar een verzorgingshuis wilden.
De mannelijk helft van het stel had hun dood tot in de puntjes voorbereid. Als er de laatste weken post kwam, schreef hij 'overleden' op de envelop en stuurde die terug.
Toen was het moment daar. De man had het dodelijke medicijn afgewogen en door twee bekers yoghurt gedaan. Het stel had afgesproken het tegelijk in bed op te eten.

De zoons vertelden:
“Maar moeder had zeker trek, want ze lepelde het zo naar binnen. Papa zei nog: wat doe je nu? We zouden toch tegelijk gaan? Ik heb het al op, zei moeder.”

En verderop:
“Moeder was er veel eerder aan toe dan vader. Moeder zei al een paar jaar: het mag wel afgelopen zijn. Het wordt tijd voor de oven, maar vader is er nog niet aan toe.”

Zo lugubrrrrrrrrrrrrr

Ook wilden ze niet tijdens de feestdagen ‘gaan’ omdat dit een feestmaand was. Januari zou het worden ondanks twijfel van de vrouw want het was ook de verjaardag van een al overleden tante.
Maar och, dat mocht de pret niet drukken want deze tante “staat aan de andere kant met gebak op je te wachten”.

Al zwaaiende namen ze afscheid

Kijk, dat mensen door omstandigheden ervoor kiezen zelf een eind te maken aan hun leven snap ik.
Maar maak er niet zo’n happening van.
Ik vind dat stijlloos en ongepast tegenover mensen die graag willen blijven leven maar de strijd op moeten geven.
Er zullen ongetwijfeld meerdere stellen volgen na dit voorbeeld. Ik hoop van harte dat ze dit doen op een gepaste, stille en respectvolle manier. Zoals het hoort.

Zo. Ik heb gezegd.

28 opmerkingen:

  1. Amen!
    Ik begrijp je irritatie, maar zie het ook van de andere kant: nog nooit is er zo open over geschreven, en dat werd toch weleens tijd ;-)
    Fijn weekend en liefs,
    Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het maakt de tongen los en geeft stof tot nadenken, dát in ieder geval is goed. Maar er moet niet té gemakkelijk over worden gedaan of gedacht. In bepaalde gevallen zeg ik ja, in sommige gevallen ... nou ja, het is ook niet voor niets een ethisch vraagstuk in onze samenleving ;-)

      Verwijderen
  2. Tjaaaa..... Mensen die zelf kiezen om te sterven, zouden die zich zorgen maken of hun manier waarop ze gaan stijlvol is tov doodzieke mensen die wel willen leven?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee Bea, dat denk ik niet.. ervoor kiezen om zelf een eind aan je leven te maken is een soort van egoïsme, dus zij maken zich sowieso geen zorgen om anderen. Maar de manier waarop dit echtpaar naar de eeuwige jachtvelden is vertrokken lijkt door velen te worden toegejuicht en dat vind ik een zorgwekkende ontwikkeling ... alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En dat is het niet ...

      Verwijderen
  3. Wel bizar en eigenlijk een vorm van zelfmoord!...Maar met ernstige ziekte kan ik het mij voorstellen dat de geest en lichaam anders willen dan leven!.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dit is zelfdoding, inderdaad. Het echtpaar was, volgens informatie, niet ziek maar ze 'moesten' naar een verzorgingstehuis en zagen dat niet zitten ...

      Verwijderen
  4. ik heb het artikel in de krant ook gelezen.
    De media lusten dergelijke verhalen natuurlijk wel erg hé. Het stel zal er waarschijnlijk niet aan gedacht hebben dat hun beslissing zo'n ruime aandacht zou krijgen. Het was ook een illegale daad, die maar beter niet teveel navolging krijgt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Stiekem denk ik dat de familie best (een klein beetje) aandacht wilde, anders was er ook geen krant aan te pas gekomen. Niet helemaal in stilte maar er een soort statement van maken.

      Verwijderen
  5. Ik heb het ook gelezen. Aan de ene kant bewondering voor beide oudjes .. Aan de andere kant... Hoe groot werd de druk die de vrouw op de man uitoefende om te gaan? Dat zullen we niet weten. Ik zie nog wel meer haken en ogen.
    Maar voor deze mensen: mooi dat ze zo hebben kunnen gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij zal ook best een beetje onder druk zijn gezet, of zich zo hebben gevoeld. Maar als je echt van elkaar houdt, tja ...

      Verwijderen
  6. ik heb het ook gelezen en ja ergens is het mooi om samen te kunnen gaan maar de kranten maken er altijd te veel 'show' van. En dan nog, samen gaan omdat ze niet naar een rustoord willen, ze zijn niet levensbedreigend ziek ....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De woorden 'show' en 'niet levensbedreigend ziek' blijven even hangen ...

      Verwijderen
  7. Tja, voor sommige moet dit kunnen, zeker voor mensen die heel ziek zijn en geen waardig leven meer hebben, maar anderen zouden dan nog nooit zoiets doen. Het blijft stof voor diskussie....
    Nog een fijne zondag,
    groetjes, Vanessa

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En dat doel is bereikt, de discussie over dit onderwerp is weer flink opgelaaid.

      Verwijderen
  8. Ik vind het moeilijk over te oordelen, zeker vanop afstand. Volgens mij wilde het koppel al deze aandacht niet maar in deze tijden wordt dat snel opgepikt en uitvergroot. Ik las dat de kinderen nergens een interview wilden geven of komen opdraven in allerhande programma's wat me toch het gevoel gaf dat het authentiek was.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat interview hebben ze dan toch gegeven, op onproffesionele manier. Maar dat is mijn mening, uiteraard.

      Verwijderen
  9. Op zich heb ik er geen probleem mee dat ze er een ´happening´ van maken. Dood is net zo natuurlijk als geboorte en deze wordt ook gevierd. Maar toch had ik ook gemengde gevoelens. Moeder wilde eerder al, had ze aangegeven. Dan lijkt het bijna alsof vader ook moest. En wat voor nut heeft het om ´overleden´op een envelop te zetten en terug te sturen, behalve dan dat je bij voorbaat al geniet van de reacties van mensen. Vond ik ook raar. En zelf had ik niet mijn kinderen erbij uitgenodigd. Lijkt me dat ze je zo wel heel erg belast.
    Al met al vind ik het dus een lastig iets. Deze mensen hebben het recht te kiezen wat ze met hun leven doen. Ik weet verder ook de achtergronden niet. Maar toch... bij mij knaagt er ook iets.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou precies! Mensen hebben ook het recht zelf te kiezen, wanneer ze levensbedreigend ziek zijn en echt niet meer willen en/of kunnen. Dan moet er een mogelijkheid zijn om er zelf uit te kunnen stappen. Dit stel wilde niet naar een verzorgingstehuis en zette daarom deze, naar mijn mening lichtvoetige stap (met bijbehorende rariteiten). Op mij komt het over als een opgevoerd toneelstuk. Met een heel definitief eind ...

      Verwijderen
    2. Ik denk ook dat dat me dwars zat. Het komt allemaal te gemakzuchtig over. Ik kreeg ook niet het idee dat ze al ziek waren, maar de ziekte voor willen zijn. Dat kan de bedoeling niet zijn, toch?

      Verwijderen
    3. Nee, lijkt me niet Regina. Niet alle oudere mensen eindigen met een ziekte. Gelukkig zijn er ook ouderen die alles uit het leven halen. Zo zond omroep Max vorig jaar het programma 'We zijn er bijna!' uit waarin een aantal ouderen per camper of caravan door Hongarije, Roemenië en Bulgarije reizen, zo geweldig mooi om te zien hoe actief ze bezig zijn. Een mooi voorbeeld voor velen!

      Verwijderen
  10. Ik ben er ook nog steeds niet helemaal klaar mee in mijn gedachten. Aan de ene kant vind ik het moedig, maar ook ik heb het gevoel dat dit te voortijdig is gedaan. Ergens heb ik voor mij zelf het voel dat ik de levensbeker helemaal leeg moet drinken en de laatste periode niet als een restje moet weggooien. Alleen bij ondraaglijk lijden kijk ik hier iets genuanceeder tegenaan, maar dat was bij hen nog niet het geval. Ik hoop niet dat dit nu een hype gaat worden

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik hoop het ook niet, Hanscke.
      Ik denk dat de christelijke politieke partijen er wel voor zullen waken dat het een hype wordt ... anders is het einde zoek.

      Verwijderen
  11. Mijn reactie was, toen ik het las: hebben die mensen dan ZO weinig om nog voor te leven? Vier kinderen, ongetwijfeld ook kleinkinderen en totaal geen zin meer? Ik dacht: het moeten depressieve mensen geweest zijn. Er zijn mensen met een zeer slechte gezondheid (en dat hadden deze 2, voor zover ik begrepen heb, niet) die er wat voor zouden doen om tot in lengte der dagen te genieten van hun familie. Ik snap het niet. En natuurlijk respecteer ik hun keus maar ik blijf het vreemd vinden. Vier kinderen. Misschien wel 10 kleinkinderen. Nog alleen wonen, relatief goed zijn voor je leeftijd, en dan zeggen: toedeloe. Nee. Het wil er bij mij niet in. Als mijn ouders ooit, op een dag, op zouden zien tegen een verpleegtehuis zou ik alles op alles zetten om ze bij mij te laten wonen. Dit zou ik niet toelaten, absoluut niet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Blijkbaar vonden zij dat ze nog weinig hadden om voor te leven. En waren ze zo met zichzelf en de dood bezig dat ze als vanzelf niet meer aan hun (klein)kinderen dachten? Lijkt me als (klein)kind ook niet fijn te moeten vertellen hoe je (o)ma en (o)pa aan hun einde kwamen. Denk ik dan? Maar wie ben ik ...

      Verwijderen
  12. Ik vind dit enkel maar kunnen als je heel erg aan het lijden bent of echt aan het afzien.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ja, tja ik heb dat ook gelezen op facebook. Ik MOEST het eigenlijk wel lezen. Want kon ik amper omheen. 'Wordt dit ons toekomstbeeld?' stond erbij. Het mijne in elk geval niet. Die haarspeld bleef me ook nog heel lang bij.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, die haarspeld was heel belangrijk ...
      Sprekende tekst: 'Wordt dit ons toekomstbeeld'?
      Dat is, zeg maar, ook niet mijn ding ... in pyjama dansend het leven uit willen.

      Verwijderen
  14. Hoe vaker ik het lees,hoe gekker het verhaal is.Ik zou er als kind zijnde zeker niet bij willen zijn............

    BeantwoordenVerwijderen