Pagina's

vrijdag 17 oktober 2014

Roarrrrrr!!

Tadadada!
Hier deel zoveel van mijn been-, c.q. voet- c.q. heup- c.q. rugklachten …

Het  laatste wat ik jullie (volgens mij) vertelde was dat ik bij de huisarts moest bukken in mijn string.
Afijn, de dokter adviseerde om foto’s te laten maken van mijn bekkengebied.
Zo gezegd, zo gedaan.
Op de foto’s was niets afwijkends te zien.
Volgende stap was een manueel therapeut.
Toevallig huisde er in de praktijk voor fysiotherapie ook een manueel therapeut. Een vrouwelijke, ook wel prettig.
Daar bleek al gauw dat mijn pijnklachten voornamelijk vanuit mijn rug kwamen.
Opnieuw moest ik in mijn ondergoed bukken, met verschil dat ik nu een onderbroek van het type boxershort aan had.

Van de manueel therapeut kreeg ik een aantal oefeningen die ik thuis iedere dag moest herhalen.
Ook ‘kraakte’ ze bepaalde punten in mijn heup en rug die vastzaten.
Dan lag ik op de behandelbank en leunde zij met heel haar lichaam over mijn rechterheup. Een beetje wiebelen en klats! Kraken jonge! Ik kreeg het er warm van.
'k Vroeg me meteen af of ze ooit wel eens iets heeft gebroken tijdens een behandeling …
Bij het rug kraken moest ik op mijn rug gaan liggen, mijn armen kruisen en een beetje naar voren hellen.
Dan boog zij over me heen, legde haar armen onder mijn rug, trok me een seconde omhoog en dan gooide ze me weer neer op de ligbank.
Dan landde mijn rug op haar armen als het ware. En opnieuw kraken zal ik je vertellen!

Ik had in ieder geval baat bij die manueel therapeut en zij adviseerde me om langzaam het hardlopen weer op te pakken.
Dat ging best goed. Het eerst rondje was ongeveer 3 km. De pijn in lies en/of heup bleef achterwege.
Maar, de pijn in mijn rechtervoet en rechterbil bleef hardnekkig aanwezig. En dat gaf ik bij een volgend bezoek ook aan bij de manueel therapeut.
Volgens haar zouden de bilklachten langzaam verdwijnen als mijn rug eenmaal goed was.
Mijn voet onderwierp ze aan een grondig onderzoek; als ze erin kneep deed het ongelooflijk zeer.
Toch kon ze niet aangeven hoe of wat en ze adviseerde om naar een podotherapeut te gaan.
Ze gaf zelf een paar namen die goed bekend stonden.

De podotherapeut dus gebeld en een afspraak gemaakt. Maar, ik had wel een verwijsbrief van de huisarts nodig.
Oei …
Waarop ik (de assistente van) de huisarts belde. Dé assistente die erom bekend staat zelf voor huisartsje te spelen.
Ik wist al dat ik niet zonder slag of stoot een verwijsbrief zou krijgen.
Terwijl er al een verwijsbrief lag, want die was namelijk ook naar de manueel therapeut gegaan.
Maar nee, zei de assistente. De dokter zou er die dag niet meer aan toe komen want hij was heel druk.
En de dag erna was hij vrij, dan was er een vervanger. Maar die wist van niks dus dat ging ook niet door.
De dokter zou mij pas na het weekend hierover terugbellen om dit te bespreken.
Duh, wat nou bespreken? Alles staat nota bene in mijn medisch dossier!
Dus ik werd een beetje boos en zei: is er nou helemaal niemand die even een uitdraai kan maken van mijn klachten en dit in een envelop wil stoppen?!
Maar. Nee. Want. Ik was geen spoedgeval.
En oh ja, het verslag van de manueel therapeut had ze ook nog niet binnen en die was ook persé nodig.
Terwijl ik de afspraak bij de podotherapeut al had gemaakt, voor die tijd zou ik dus niet in bezit komen van de verwijsbrief.
Ja, dat was mijn eigen keuze, aldus de assistente. Grrrrrrrrrr!

Nadat ik de manueel therapeut gebeld had voor het ‘ontbrekende’ verslag aan de huisarts “wat doet die assistente nou moeilijk?” belde ik opnieuw de podotherapeut.
Of het bezwaarlijk was dat ik zonder verwijsbrief kwam.
Een discussie aan de andere kant. Nee, dat was geen probleem, er volgde toch eerst een screening á € 67,-- (consultkosten).
Mochten er zich problemen voordoen dan kon ik ook contact opnemen met de zorgverzekeraar.
Wel deelde ze nog even mee dat áls er uitkwam dat ik steunzolen nodig had van á € 214,-- kacheng! de consultkosten dan kwamen te vervallen.
Ze gaan er daar al vanuit dat ik aan de steunzolen moet ….

Nou ja, na die onbeschofte behandeling van de doktersassistente kan ik inmiddels wel alle steun gebruiken, zelfs van halve zolen.

(Ow ja, de moderatie c.q. woordverificatie voor achter te laten reacties heb ik eraf gehaald, dus jullie kunnen weer naar hartelust reageren ;-))

35 opmerkingen:

  1. Dan moeten we dat maar doen ook hè!
    Wat een geklooi van die doktersassistente. Heb je de dokter daar al eens over aangesproken? Een zelfstandige assistente is natuurlijk fijn (en tegenwoordig ook best) noodzakelijk, maar een kenau-eerste-klas-die-waarschijnlijk-een-wit-voetje-bij-haar-baas-probeert-te-halen is andere koek.

    Niettemin, het beste en een fijn weekeinde.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het liefst zou ik gewoon een andere huisarts willen, heb vaak het gevoel niet serieus genomen te worden, terwijl ik er niet eens vaak kom. Het duurt gewoon eeuwen voor er eens wat actie ondernomen wordt en administratie lijkt belangrijker te zijn dan de patiënt. Schijnt dat je echt gegronde redenen moet hebben als je wilt wisselen van huisarts ...

      Verwijderen
  2. O Desire ik zie het voor me dat je gekraakt wordt! Het lijkt me dat je er vrij hulpeloos bij ligt, overgeleverd aan je beul:-(
    Maar als het echt helpt is dat wel fijn natuurlijk.
    Wat een mens zeg die assistente, die denkt zeker dat zij ook dokter is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dat kraken, daar krijg ik het ook warm van hoor! Maar het helpt. Die assistente had misschien zelf wel huisarts willen worden maar is nooit verder gekomen ;-)

      Verwijderen
  3. Je eens goed laten kraken dat kan heel wat klachten oplossen. Hopelijk kan de podotherapeut je ook nog helpen, zodat je verlost wordt van die pijn in je voet. Ik draag al jaren een steunzool, mijn heupen staan wat scheef, dus die met dat zooltje sta ik nu wat rechter :-).
    Een papier ergens vlug kunnen gaan halen... dat is tegenwoordig niet meer mogelijk...moeilijk doen terwijl het ook makkelijk kan....heb ik ook spijtig genoeg ook al ervaren.
    Een fijn weekend,
    groetjes, Vanessa

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Er zijn inmiddels een paar steunzolen aangemeten, zijn over twee weken klaar. Ik bleek achteraf geen goede stand van de voeten te hebben. Hopelijk kom ik daarmee van de pijn af. Moeilijk doen terwijl het gemakkelijk kan pfffffff jij zegt het.

      Verwijderen
  4. het lijkt een beetje op het parcours dat ik aflegde voor mijn rugproblemen (euh, nee...ik heb daar nog niks over gelogd)
    Om hier een tegemoetkoming te krijgen van het ziekenfonds moeten de meeste zaken via de huisarts lopen. Herkenbaar dus...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Rugproblemen? Ai, dat is ook erg onprettig Billy. Hopelijk gaat dat nu een beetje goed?
      Ook hier moet alles ONNODIG via de huisarts verlopen, zo'n onzin!

      Verwijderen
  5. Ik heb met dit soort klachten een paar jaar aangemodderd, dan was het dit dan was het dat, dit: artrose, dat, psoriasis in de gewrichten dan weer reuma, dan weer de weke delen dan weer moest ik steunzolen, dan weer moest ik manuele therapie enzovoort enzovoort, Totdat ik door een val een middenvoetsbeentje brak daarna door deen botscan moest en zie daar was weer wat nieuws, osteoperose! nu slik ik al driekwart jaar hievoor medicijnen en HET GAAT GOED. Ik kan zoals je gelezen heb weer rustig 25 of 30 km. wandelen. Ik hoop dat jij ook een eigen duidelijkheid krijgt en dat het niet zo lang duurt als bij mij

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hopelijk brengen de aangemeten steunzolen bij mij verlichting en hoef ik niet aan de medicijnen.

      Verwijderen
  6. We zijn hier overgestapt op een andere huisartsenpraktijk, naar eentje waar het met verwijsbrieven iets soepeler gaat. Als het zo blijft doorgaan met de dokterende doktersassistente zou ik dat aanraden. Sterkte met alles!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat overstappen gaat niet zo eenvoudig. Wordt verwacht dat je dan eerst een goed gesprek met je huisarts hebt en daar heb ik nu juist geen zin in, gewoon geen klik.

      Verwijderen
  7. De titel deed me even aan muziek denken. Maar het was dus iets anders :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Die assistentes zijn altijd loeders. De eerste meedenkende moet ik nog tegenkomen. Erg toch? Alsof je voor je lol met haar contact opneemt. Je hebt wel wat leukers te doen...
    Je blijft er in ieder geval koelbloedig onder!
    Beterschap en liefs,
    Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha loeders! Nou ja, dat was wel wat ik dacht toen ze zo moeilijk deed aan de telefoon ... heb inderdaad wel wat leukers te doen dan al die 'hulpverlenende' instanties af te moeten ...
      Dank!

      Verwijderen
  9. En toch zijn niet alle assistenten zo hoor

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat geloof ik. In ziekenhuizen gaat het vaak beter. Misschien komt het doordat ik in een dorp woon. Daar voelen huisartsen en hun assistenten zich vaak een beetje verheven boven het 'gewone' volk.

      Verwijderen
  10. Sommige figuren in de medische hoek vergeten dat ze een dienst verlenen aan mensen die daar dubbel en dwars voor betalen. Ik erger me zo aan dat onbeschofte gedrag. Zo word ik altijd enorm afgeblaft door de assistente van de orthodontist van de kinderen (en net zoals volwassenen allemaal aan de peperdure steunzolen moeten, moeten pubers allemaal een beugel, tegenwoordig).

    Ik hoop dat al dit gedoe je wat oplevert, en dat je pijn op een dag weg zal zijn. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mee eens! En dat afblaffen slaat natuurlijk helemaal nergens op. Moeten we als 'patiënt' eens doen, dan ben je meteen een moeilijk persoon pfffff
      Dank je wel!

      Verwijderen
  11. Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan....sterkte ermee!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ohh zou ik ook hels van worden van zo'n assistente. Komt gelukkig bij ons in de praktijk niet voor.
    Ik had het hetzelfde als jou aangepakt. Gewoon die afspraak maken, je kunt toch niet dezelfde dag terecht.
    Wel fijn dat je bekken beter voelt na het gekraak :-)
    Keep the spirit high, je zult niet de enige zijn met zooltjes. Mijn moeder heeft ze ook, haar ene been bleek na onderzoek bij de podoloog 1 cm langer te zijn dan de andere. Daardoor liep ze al jaaaaren scheef met allerlei klachten als resultaat.
    Dit is door de zolltjes gelukkig helemaal verholpen. Dat hoop ik ook voor jou. En dat je die verwijsbrief heel snel krijgt :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ook mijn ene been is iets langer dan de andere, wat een medeoorzaak van de pijnklacht is. Ik hoop baat te hebben bij de zooltjes. En de verwijsbrief is inmiddels gefaxt, dat kon dan ineens weer wel toen de huisarts hoorde dat ik al bij de podotherapeut geweest was.

      Verwijderen
  13. pfff, gelukkig heeft mijn huisarts geen assistente.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ideaal! En een prettige huisarts ook neem ik aan?

      Verwijderen
    2. Bwa....prettig is veel gezegd :D

      Verwijderen
  14. Oh, doktersassistentes/receptionistes, praat me der niet van. Ze denken dat ze alles beter weten dan de patiënt zelf. Inderdaad om gek van te worden. Ik hoop wel dat je lichamelijke ongemakken verholpen kunnen worden, al lijkt dat kraken me doodeng.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het kraken is ook geen pretje maar achteraf helpt het wel. Maar eigenlijk ben ik nu ook wel klaar met de manueel therapeut ...

      Verwijderen
  15. Onze vorige huisarts die zijn vrouw kon ook zo doen, waarom bel je? Omdat ik ziek ben en een consult wens. Niet om naar glimlach te komen kijken, mevrouwtje Zuurpruim (de laatste zin dacht ik altijd maar sprak ik nooit uit).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Waarom bel je? Nou ja! Oh ja, en nog zo'n zin: 'wat denk je er zelf van?'
      Hallo, ik ben hier niet de huisarts!

      Verwijderen
  16. Kraken is niets voor mij. Ik span me altijd op omdat ik ben bang ervoor. Brrr

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat ontspannen is ook best moeilijk hoor.
      De manueel therapeut zegt altijd 'adem in, adem uit'.
      Bij 'adem uit' begint ze dan te kraken .... brrrrrr

      Verwijderen
  17. O wat grappig (hoewel: grappig...) - ik zei zojuist tegen manlief dat ik maandag naar de dokter ga als ik dit nog heb. Weet niet wat ik de laatste tijd heb maar ik voel me 80, heupen, schouders, onderrug - alsof ik van de trap gevallen ben! (Het kan ook de leeftijd zijn las ik - overgang, hormonen etc.) God, wat een narigheid...!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. ow drama, helaas herkenbaar. inmiddels om de 2 jaar van die achterlijk dure zooltjes hier en daardoor nog geen nieuw matras kunnen kopen ;-)
    sterkte ermee!

    BeantwoordenVerwijderen