Ratjetoe4u

Je voelt het gewoon ...

2012-02-25T17:16:00.000+01:00

... spring is in the air!

Hotelgasten

2012-02-20T19:55:00.002+01:00

Ongeveer 08.00 uur

Ik stap uit bed, loop de trap af om naar het toilet te gaan. Onderweg kom ik stof en een verloren handschoen tegen.

Zittend op het toilet zie ik de naar beneden gedwarrelde wc-papiertjes liggen. De wc-mat in een hoek gepropt, wc-papier op …

In de keuken was ik mijn handen en tref de dagelijkse chaos: onuitgepakte vaatwasser, een lading vuile vaat staat bovenop de keukentafel om ingepakt te worden. Op het aanrecht ligt de broodplank vol klodders boter en pindakaas, glazen en mokken staan her en der verspreid in plassen water.

Nadat ik de modderige werkklompen van manlief van de deurmat heb geschoven, kan ik veilig naar de garage om een brood uit de diepvries te halen.

Mijn boterham leg ik in de magnetron, waar de boogjes macaroni van weet-ik-hoe-lang-geleden mij aanstaren.

Zuchtend pak ik een pak jus d’orange uit de koelkast en mijn oog valt meteen op de vergeten broodtrommel van jongste.

Met mijn glas en boterham loop ik naar de woonkamer en struikel bijna over de pantoffels van oudste die daar schijnbaar liggen te wachten tot hij weer thuis komt.

Met een schuin oog zie ik dat de gordijnen half opengetrokken zijn, alle lampen branden. Duurzaamheid, het zou wat.

Ik veeg de broodkruimels van de bank en ga zitten.

De TV is vergeten uit te zetten en ik zie Phineas & Ferb door het beeldscherm lopen met op de achtergrond de stem van de gemene Dr. Doofenshmirtz. Ik zet de TV wat zachter.

Na mijn ontbijt loop ik naar boven en voel ondertussen aan de lading was die aan de waslijn hangt: droog.

In de badkamer zie ik twee tot aan de nok toe gevulde wasmanden met fijne en bonte was; manden die zaterdagochtend nog leeg waren. Oeps! Met mijn grote teen stap ik in een klodder tandpasta.

Nadat ik fris gewassen en aangekleed ben, begin ik aan mijn taak. Een hele belangrijke.

Want ik run namelijk een hotel. En IK ben de manager, de planner, de bedrijfsleider, de inkoper, de receptionist/telefonist, hoofd huishouding, het kamermeisje, het linnenmeisje, de was- en strijkvrouw, de kok, de chefkok, de assistent chefkok, chef bediening, de productiehulp, de afwasser, de schoonmaakster, de portier, de piccolo, de magazijnmedewerker, de administrateur, de tuinman blablablabla ………..............

Red, red wine, stay close to me ...

2012-02-17T15:44:00.004+01:00

Update vandaag

2012-02-14T21:44:00.001+01:00

· Niets ontvangen voor Valentijn :-(

· Groot onderhoud gepleegd aan lijf en leden

· Jongste vergat vandaag zijn broodtrommel voor de zoveelste keer

· Een half uur in de rij gestaan voor 2 broden, bij de snelkassa …

· Collega’s gesproken die het allemaal over Valentijn hadden

· Tompouce afgeslagen op mijn werk

· Voor het eerst sinds tijden weer aangenaam warm gehad

· Hele middag doordringende fresiageur in mijn neus

· Oudste z'n jaarcontract is verlengd, kan 'ie een jaar lang vakkenvullen

· Diner bestond uit twee tosti’s en een kopje soep

· Het motregende, nét toen ik wilde gaan wandelen

· Eén deprimerend telefoongesprek gevoerd

· Genieten van mijn glas rode wijn

· Verheugen op morgen, want klik

Vrieskou, het is weer zover

2012-02-11T16:59:00.000+01:00

DUSSSSSS ... SMEREN MAAR!

Giet it oan?

2012-02-07T11:52:00.004+01:00

Wat denk jij?

Lijkt me ...

2012-02-03T20:56:00.002+01:00

... wel weer genoeg sneeuw voor vandaag ;-)

Joehoe Corfu

2012-01-28T20:18:00.002+01:00

Meestal gaan we ieder jaar op vakantie in Nederland of in de buurt van.
Voor dit jaar hebben we een reis geboekt naar Corfu, jawel.

Het duurt nog even, want we gaan pas halverwege augustus.
Een vliegreis voor 4 personen, 13 dagen, hotel/half pension, in de mondaine badplaats Gouvia. Daarvoor moesten we éven diep in de buidel tasten, maar dan hebbie ook wat!

En natuurlijk moet ik erbij vermelden dat het ter ere is van ons 25-jarig huwelijksjubileum dat plaats zal vinden begin september.

Onze huwelijksreis 25 jaar geleden naar Tunesië was een drama omdat we daar allebei last kregen van onze spijsvertering. De bekende ijsklontjes in onze cocktails en de broodjes hotdog (die de hele dag in lauw water lagen) deden ons de das om. De eerste week ~~zat ik de hele dag op de wc~~ lag ik de hele dag op bed en de tweede week gold hetzelfde voor manlief.

De jaren daarna gingen we op vakantie naar de Griekse eilanden (Kos, Samos en Karpathos) en dat beviel ons duidelijk veel beter.

Vandaar nu de keuze voor Corfu. Natuurlijk vroegen we ons af, Griekenland, is dat verstandig? Economische crisis en zo … maar de man van het reisbureau verzekerde ons dat dit meer speelt in het vaste land van Griekenland. Bovendien zouden de Grieken ons, toeristen met open armen ontvangen, want ja, ze zijn ons wel wat verschuldigd …

Mannen

2012-01-24T11:01:00.002+01:00

Puberbrein

2012-01-18T21:11:00.001+01:00

Op school van oudste konden wij een aantal boeiende workshops over pubers en school bijwonen.

We kozen onder andere voor de workshop 'het puberbrein' en deze workshop werd verzorgd door een gezondheidszorgpsychologe.

Nooit geweten, maar de puberteit kan beginnen vanaf 12 jaar en kan duren tot je 25-ste (joepie!).

Deze puberteit/adolescentie voltrekt zich daarbij wel in verschillende fases.

En weet je, het ligt allemaal niet aan de pubers maar aan hun brein ...;-)

Dat brein is namelijk volop in ontwikkeling. De 'voorkant' van het brein (het blauwe gedeelte) is nog niet ontwikkeld, is aan het 'rijpen'. In dat voorste gedeelte ontwikkelen zich de executieve functies (plannen/organiseren/hogere controlefuncties).

Met deze executieve functies heeft de puber moeite, omdat het dus nog niet compleet ontwikkeld is.

En daardoor komt bepaalde informatie ook niet binnen bij onze puberende kinderen.

Wanneer ze naar school moeten met de bus, weten ze heel goed dat deze bijvoorbeeld vertrekt om 8.00 uur.

Het is echter het proces dat er aan vooraf gaat waardoor ze de bus niet (kunnen) halen. Het opstaan, aankleden, eten m.a.w. het plannen gaat mis, dus kun je ze alsnog met de auto naar school brengen. Per kind is het wel verschillend, merk ik thuis. Oudste komt bijvoorbeeld overal standaard te laat, terwijl jongste een enorme hekel heeft aan te laat komen.

Verder wordt positieve feedback door pubers opgenomen, maar negatieve feedback niet. Oorzaak: het executieve brein. Ze zijn erg gevoelig voor complimenten/belonen (wie niet?).

We moeten dus concluderen dat het ~~vele~~ te laat komen op school komt omdat het puberbrein de tijd tussen opstaan en vertrekken niet kan plannen.

Op tijd achter de tv en/of computer zitten lukt ze vreemd genoeg dan wel weer … ;-)

2012-01-14T21:41:00.002+01:00

De harde waarheid

2012-01-11T11:45:00.002+01:00

Net voordat de wekker afgaat schiet ik wakker.
Met stramme spieren stap ik uit bed uit trek de rolgordijnen omhoog.
Ik blik naar buiten alwaar een waterig zonnetje schijnt, ziet er veelbelovend uit.
Ik hijs mezelf in sporttenue en doe mijn haar in een staart.
Contactlenzen in, loopschoenen pakken en een beschuitje met jam eten.
In de huiskamer doe ik mijn dagelijkse buikspier- en beenoefeningen, op de achtergrond klinkt Jessie J’s Nobody’s Perfect ;-)
Labello op mijn lippen, handschoenen aan en hoofdband om. Want er staat een gure wind.
In de keuken trek ik mijn loopschoenen aan en neem een Dextrootje.
Buiten nog even rekken en strekken.
Door de ramen tuur ik naar de keukenklok. Mooi, ik hoef niet te wachten voor de dichte spoorbomen, de trein is al vertrokken.
Langzaam loop ik richting de kerk. Na enige passen zet ik de vaart erin en jog naar de spoorwegovergang.
Onderweg passeer ik de marktkooplui die bezig zijn met het opbouwen van de kramen.
’Zo’ zegt er eentje, ‘die ziet er goed uit!’

YES!!

‘Voor haar leeftijd’ …

Niemand is perfect

2012-01-08T15:13:00.015+01:00

Jessie J

Sinds The Voice Of Holland (TVOH) ben ik in de ban van haar stem en muziek.

Het waren kandidaten Lennie en Demi die tijdens The Battles het nummer 'Nobody’s Perfect' van Jessie J vertolkten in TVOH.

En ik vond het nummer zo mooi dat ik daarna driftig ben gaan googlen om meer te weten te komen over Jessie J. Overigens was ze zelf ook te zien in de TVOH. Ze zong met kandidaat Marloes het nummer ‘Price Tag’ en ze bracht haar nieuwe nummer ‘Domino’ ten gehore.

Dus. Deze extravagante Jessie J, voluit Jessica Ellen Cornish, geboren in Londen op 27 maart 1988 is een Engelse singer-songwriter. Op 16 jarige leeftijd begon Jessie J haar studie aan de BRIT-school, waar ook Adele en Amy Winehouse gestudeerd hebben. Ze begon haar carrière als singer-songwriter met schrijven voor beroemdheden zoals Rihanna, Justin Timberlake, Alicia Keys, Christina Aguilera en Miley Cyrus. Ze debuteerde in november 2010 zelf met het nummer ‘Do it like a dude’. In januari 2011 bracht ze haar tweede single uit: ‘Price Tag’.

Dit is één van haar bekendere nummers, echter het nummer ‘Nobody’s Perfect’ is mijn favoriet, zeker de akoestische uitvoering is schitterend. Jessie J is lekker zichzelf, gaat extravagant gekleed, zingt vloeiend en moeiteloos en beschikt over een stemvolume in dezelfde categorie als Adele.

In november 2011 nam zanger James Morrison samen met Jessie J het nummer ‘Up’ op, ook heerlijk om naar te luisteren.

Op haar achttiende werd ze getroffen door een beroerte. Zelf is ze ervan overtuigd dat ze daarna een betere artiest is geworden. De 23-jarige zangeres durfde meer zichzelf te zijn na haar gezondheidsproblemen. ‘Door wat er met me is gebeurd, realiseer ik me dat het leven geen garanties biedt’, vertelt de zangeres aan de Britse muzieksite Contactmusic.

‘Het maakt niet uit hoe oud je bent, hoe veel je van het leven houdt of hoe gelukkig je bent, er bestaan geen garanties. Daardoor heb ik het risico willen nemen om mezelf meer bloot te geven.’

De zangeres zegt geen masker op te zetten als artiest. ‘Ik doe misschien een paar hoge hakken aan en een mooie outfit, maar ik ben nog steeds dat guitige meisje dat cheesecake eet op een vrije dag.’

Jessie J blijft vanwege haar gezondheid uit de buurt van drugs en drinkt zelden alcohol, hoewel ze af en toe wel een glaasje champagne drinkt. ‘Muziek is mijn drug en het is de enige drug die ik wil.’

En ik zeg je, haar muziek IS verslavend.
De officiële video versie:

De akoestische versie:

Bronnen: nu.nl (cultuur/muziek) en wikipedia

De slappe lach

2012-01-04T21:50:00.006+01:00

De automatische schuifdeuren gaan open.

Een gezet en beetje krommend mannetje schuifelt het gemeentehuis binnen.

Pet op, blozende wangen, gekleed in de kleuren blauw en groen, type boer. Ik schat hem een jaar of 67.

Hij kijkt om zich heen en schuifelt naar de balie waar mijn collega en ik achter zitten.

Hij neemt ons allebei aandachtig op en besluit mijn collega aan te spreken.

Met de armen over elkaar leunt hij op de houten balie.

Mijn collega knikt naar het boertje: ‘zegt u het maar hoor!’

Boertje: ‘ik kom pillen halen’.

De man praat snel in Gelders dialect en is slecht te verstaan.

Mijn collega vervalt in hetzelfde dialect en vraagt: ‘pillen halen?’

Boertje: ‘ja, ‘k heb twee doosjes gekregen, maar ze helpen niet. Nog steeds geen erectie, ik moet nog meer pillen hebben’.

Mijn collega spitst de oren, heeft ze het boertje wel goed verstaan?

Collega nogmaals: ‘pillen?’

Boertje: 'ja, dat zeg ik toch! Erectiepillen, ik heb ze allemaal genomen maar ze helpen niet’.

Mijn collega verschiet van kleur en kan met moeite haar lach inhouden. Vragend kijkt ze mij aan.

Ik heb inmiddels door dat meneer in ieder geval niet zijn ID-kaart of rijbewijs op komt halen.

Ik reageer lacherig, haal mijn schouders op en kijk ondertussen om me heen of ik Frans Bauer ergens bespeur. Zitten we midden in een opname van Bananasplit?

Maar het boertje meent het serieus en begint opnieuw over de pillen.

Mijn collega herpakt zich, besluit de man ook serieus te nemen en zegt: ‘maar daarvoor moet u naar de apotheek’.

Boertje: ‘daar ben ik al geweest, maar ik krijg niet meer mee’.

Collega: ‘dan kunt u het beste een afspraak met uw huisarts maken, wie is uw huisarts?’

Boertje: ‘mijn huisarts? Dat is dokter S.’

Collega: ‘ja, dan kunt u het beste dokter S. even bellen om te overleggen’.

Het boertje kijkt mijn collega nog eens aan en wil weten hoe ze heet.

Gezien het onderwerp en de staat waarin de man zich bevindt, besluit ze wijselijk hier niet op te reageren.

Collega nogmaals: ‘u moet hiervoor echt naar de huisarts, meneer’.

Onder luid gemopper: ‘ja, maar daar krijg ik ze toch niet’ schuifelt het boertje naar de uitgang.

Mijn collega en ik kijken elkaar opnieuw aan en liggen een seconde later rollend over de vloer, dit gelooft niemand!

Even later komt de dienstdoende bode voorbij en kijkt ons vragend aan.

We krijgen er echter geen woord uit want we hebben inmiddels de slappe lach. Met een paar stijve kaken, dat dan wel weer ;-)

2012, here we come!

2011-12-30T15:55:00.001+01:00

Zo, weer terug van een paar daagjes Bergen (aan Zee). Het was heerlijk vertoeven in het Blooming Hotel aldaar, drie dagen en twee overnachtingen. ’s Morgens uitgebreid ontbijt en ’s avonds lekker gedineerd in Bergen. Maar druk hee! Het hotel was helemaal volgeboekt, ’s morgens bij het ontbijt was het gewoon vechten om een plek, niet normaal. Hoezo recessie?

Enniewees, nog een dag en dan zitten we weer aan de goede kant van het jaar ;-)

Voor jullie:

Klik op de oliebol

Effe uitbuiken

2011-12-26T21:13:00.002+01:00

Pfffffffffff

Mijn kerstwensen voor jullie

2011-12-21T21:03:00.001+01:00

Klik op de ster

Men neme:

2011-12-17T13:39:00.003+01:00

Een christelijke familie, woonachtig in Walnut Grove (Minnesota, Amerika).
Bestaande uit een dappere vader, een heilige moeder en 3 zusjes met lange haren en holly hobby-jurken.

Meng daar de plaatselijke dominee, dokter, kruidenier en schooljuf doorheen en er ontstaat een heerlijk recept om ouderwets lekker bij te janken.

*snif*
Geen cent heeft de familie Ingalls te makken en het ene drama na het andere overkomt ze. Maar het geloof helpt hun steevast door alle ellende heen.

familie Ingalls

Niet iedere dag, maar af en toe kijk ik – samen met oudste – nog wel eens naar een aflevering van deze Amerikaanse dramaserie, waarvan de eerste aflevering werd uitgezonden in 1974. Als meisje van 8 keek ik toen naar deze serie, waarin de familie Ingalls werkelijk de meest hartverscheurende drama’s overkwam. En het lukt de acteurs van Little House On The Prairie na 37 jaar nog steeds; ook ten heden dage zit ik na zo’n aflevering snuffend op de bank.

In het seizoen 1982-1983 kreeg de serie de naam Het kleine huis: een nieuw begin, een spin-off van de oorspronkelijke serie. In Nederland werd de serie uitgezonden door de Evangelische Omroep. SBS6 begon begin 2007 met het uitzenden van de serie tot en met het derde seizoen en in 2009/2010 werden de vervolgseries (tot en met seizoen 9) uitgezonden. In 2011 startte het weer van vooraf aan met seizoen 1.

En ik weet het zeker. Straks, als ik een oud omaatje van 88 ben, zit ik samen met mijn achterkleinkind(eren) een heerlijk potje te grienen op de bank omdat vader Charles zijn dochter Mary voor de dertigste keer meedeelt dat ze voor altijd blind zal zijn ... *snif*

Verleden

2011-12-10T16:00:00.000+01:00

Eerder gepubliceerd op mijn vorige weblog:

Ik vertel mijn verhaal

over mijn verdriet

hoe ik heb geleden

maar zij luistert niet

Gepijnigd kijkt zij mij aan

met ogen die mij niet zien

een schaduw trekt over haar gezicht

die van haar eigen misère misschien

Geen troostende woorden

geen blijk van medeleven

alleen haar persoonlijke grieven

lijken te herleven

Blind voor het leed van anderen

spuwt zij smart van lang geleden

mijn bestaan doet er niet toe

zij leeft niet in het heden

Verdooft door innerlijke onvrede

aangetast door zelfzucht

trekt zij zich terug in haar eigen wereld

waar zij eens naartoe is gevlucht

Sinterklaas en wat nog komen gaat

2011-12-07T16:08:00.002+01:00

Zo, de Sinterklaaspret is weer voorbij. Iedereen bij ons thuis was dik tevreden met de cadeautjes.

Wij hadden met z’n viertjes lootjes getrokken en afgelopen zondagmiddag lazen we de gedichten voor en pakten we om de beurt - met de dobbelsteen gooien net zolang tot je zes gooit - de cadeautjes uit. Van oudste kreeg ik de DVD van Gooische Vrouwen, twee chocoladeletters en een grote Sinterklaas van chocola. Ook de anderen kregen chocola en marsepein, dus de voorraadkast puilt nu uit van de calorieën.

De kids moeten nu nog een paar weken naar school en dan hebben ze eindelijk kerstvakantie.

Ze zijn er zó aan toe want ze zijn druk bezig geweest met de studie.

Bij jongste zit er weliswaar een stijgende lijn in de behaalde cijfers, maar het houdt niet over.

Het blijft nog even afwachten wat er verder staat te gebeuren.

Oudste gaat daarentegen als een speer, hij moet en zal die havo halen. Een echte doorzetter is het en eist op dat gebied veel van zichzelf. Hoe verschillend kunnen broertjes zijn …

In de laatste week van de kerstvakantie gaan we met z’n viertjes lekker 3 dagen naar de kust, naar Bergen aan Zee. Heerlijk overnachten in het Bloominghotel, we hebben er zo vreselijk veel zin in! Het vooruitzicht op een heerlijk uitgebreid ontbijt ’s morgens en dat 2 ochtenden achter elkaar, joepie!

En natuurlijk heerlijk wandelen aan zee en tripjes maken in de omgeving. Verder heeft het hotel een zwembad en saunafaciliteiten, dus vermaken doen we ons heus wel.

De kerstdagen zijn sowieso dagen van gezelligheid, eten en van familiebezoek. Sommigen hebben er alles voor over om met de kerst bij elkaar te zijn …

Een man in Amsterdam belt zijn zoon in Parijs daags voor Kerstavond en zegt: ‘ik vind het vreselijk om je dag te verpesten, maar ik moet je vertellen dat je moeder en ik gaan scheiden, vijfenveertig jaar ellende is genoeg’.
‘Waar heb je het over’ schreeuwt de zoon.
‘We kunnen elkaar niet meer luchten of zien’ zegt de vader, ‘wij worden ziek van elkaar, het maakt me al beroerd om erover te praten, dus vertel jij het je zuster in Londen maar’.
De zoon belt als de bliksem zijn zus die zowat explodeert aan de telefoon.
‘Er wordt om de sodemieter niet gescheiden’, schreeuwt ze, ‘ik regel dit wel!’
Ze belt naar Amsterdam en gilt tegen haar vader: ‘er wordt NIET gescheiden, je doet helemaal niks voordat ik er ben! Ik bel mijn broer terug en samen komen wij morgen en voor die tijd doe je helemaal niks, versta je?‘
De vader hangt de telefoon op. Grijnst tegen zijn vrouw en zegt: ‘Zo, da's geregeld. Ze zijn met Kerst hier en ze betalen zelf de reis’.

Als je nog 17 min en 11 sec over hebt …

2011-12-04T13:58:00.005+01:00

… kijk dan even nog naar Toon, hij blijft gewoon fenomenaal!

Lingerie

2011-11-30T20:07:00.002+01:00

Het gebeurde (bijna) bij mij om de hoek

2011-11-28T20:16:00.004+01:00

Twee doden na botsing op onbewaakte overweg bij Olst

zaterdag 26 november 2011

OLST/DEVENTER - Bij een ongeluk op een onbewaakte spoorwegovergang bij Olst zijn zaterdagochtend twee deelnemers aan een oldtimerrally verongelukt.
De auto waarin zij reden kwam door nog onbekende oorzaak in botsing met een trein.

Het ongeluk had even voor half twaalf plaats op de overgang met de Oude Allee, net buiten Olst. De overgang was niet opgenomen in de route van de rally. De verongelukte deelnemers waren onderweg verkeerd gereden en raakten zo op de onbewaakte overgang verzeild. Ze waren daar op het moment van het ongeval niet alleen. Andere teams, die ook verkeerd waren gereden, zagen het ongeluk gebeuren. Een speciaal team van de brandweer, dat hulpdiensten bij schokkende calamiteiten bijstaat, is ter plaatse geweest.

De twee slachtoffers namen deel aan de STAR-rally, een rally door Salland. De tocht vertrok vanochtend vanuit Apeldoorn en was onderweg naar Markelo. De organisatie was in handen van A-vents uit het Gelderse Westervoort. De identiteit van de slachtoffers is nog onbekend. Naast de omgekomen chauffeur en navigator zat er niemand anders in de verongelukte oldtimer.

De rally werd onmiddellijk afgelast. Aan de rally namen circa zestig teams deel. Nadat de eerste vijftien deelnemers op de stopplaats waren gearriveerd drong het nieuws over het dodelijke ongeval door. De organisatoren zijn ontdaan door het ongeluk maar voelen zich niet verantwoordelijk: ”het ongeluk staat los van de rally.''

Zo triest. Ze zouden sowieso niet mogen bestaan, die onbewaakte spoorwegovergangen. Maar daarnaast ... heeft organisator A-vents dan écht nog nooit van verkeersregelaars gehoord?

De mist in

2011-11-23T19:50:00.002+01:00

‘k Weet niet hoe het met jullie is, maar ik ben die dikke mist meer dan zat! Al dagen geen straaltje zonneschijn meer gezien, deprimerend is het. Bijna iedereen loopt te chagrijnen en te kleumen van de (water)kou. Het vervelende van dit weertype is dat het ook in mijn hoofd meteen één wazige brij is. Idem bij miezerige motregen. En als er sneeuw dreigt te vallen, dan kan ik net zo goed meteen de hele dag - gezellig met aspirines naast me - in bed blijven liggen. Hoe zoiets nou ontstaat? Even op het www gekeken en schijnt dat het te maken heeft met dalende luchtdruk en/of ijle lucht.
Gevolg: een drukkende hoofdpijn. Alsof er een ondeugende muis tegen de binnenkant van mijn oogbollen staat te klikken.

who?me?

Tel daar ook de loopneus bij op en de misère is compleet.
Zouden die gorilla's in the mist daarom de hele dag bezig zijn met neuzen leeg baggeren?

Hart- en vaatziekten verlagen door bier

2011-11-19T19:11:00.005+01:00

Bier heeft een positief effect op het hart en de bloedvaten wanneer het met mate gedronken wordt, net als wijn, aldus Italiaanse onderzoekers van Fondazione di Ricerca e Cura. In totaal vergeleken de onderzoekers de drinkgewoontes van 200.000 mensen met elkaar. Ze vonden dat een matige consumptie van bier, ongeveer twee glazen per dag voor mannen en een voor vrouwen, het risico op hart- en vaatziekten kan verlagen. Het risico van bierdrinkers is soms zelfs 31 procent lager dan dat van geheelonthouders.
“Wijn en bier zijn onderdeel van iemands levensstijl. Mensen die zich beperken tot één glas, eten waarschijnlijk ook gezond, op tijd en wellicht samen met familie of vrienden”, zegt Augusto Di Castelnuovo, hoofd van de statistiekafdeling. Mogelijk is het gezondheidseffect te verklaren door polyphenolen die in bier en wijn zitten.

Bron: ourlipsaresealed.skynetblogs.be

Oké, eentje dan ...

Proost!

Wat er gebeurt ...

2011-11-09T20:01:00.000+01:00

... als ouders hun kinderen vertellen dat zij alle halloweensnoep hebben opgegeten.

Rebelse Seth

2011-11-06T15:51:00.006+01:00

Soms kijk ik wel eens naar Koffietijd … ja echt! Meestal op woensdag, mijn vrije dag van kantoor. Morgens ben ik dan een beetje met het huishouden bezig en keuvel ik wat door het huis. Ongeveer 10.30 uur druk ik de tv aan en ga ik met m’n kopje koffie op de bank zitten. Voetjes op de poef, lekker kneuterig. Eens kijken welke onderwerpen worden besproken en welke gasten Loretta Schrijver en Pernille la Lau op bezoek hebben.

Pernille la Lau

Loretta Schrijver

Afgelopen woensdag zag ik Seth Gaaikema (cabaretier) rond de tafel, net als Sunny Bergman (die van die schaamlipcorrectie) en Bridgit Maasland (die momenteel onderzoekt hoe ze het leven spannend houdt).

Set Gaaikema

Bridget Maasland

Sunny Bergman

Op het moment dat ik inschakelde was Seth aan woord. Hij vertelde over zijn nieuwe theatervoorstelling: Het Mooiste Komt Nog, naar aanleiding van zijn 50-jarig jubileum.
De titel van de voorstelling slaat op de gedachte dat je nooit moet denken dat je al klaar bent in dit leven.
Seth, inmiddels 72 jaar, vind het belachelijk dat bejaarden in een hoekje gedrukt worden.
Daarin ben ik het met hem eens. Alsof je op je 65-ste ineens een bloemetjesjurk aan moet en de hele dag in je schommelstoel achter de geraniumpjes gaat zitten opdat je in de gaten kunt houden of je grijze container wel op tijd geleegd wordt. Nee, Seth zelf voelt zich absoluut niet bejaard, is nog immer gelukkig getrouwd met zijn man en alles ‘doet het nog’. Je seksleven kan ook op je 72-ste nog bruisend zijn en je bent zo oud als jij jezelf voelt.
Oké cliché, maar ik ben het wederom met hem eens. Daarna volgt een optelsom van heerlijke mogelijkheden die je hebt als ‘rebel’ van 72. Met de jaren groeit de vrijheid, aldus Seth.

Dan komt Seth met zijn grijsgekrulde haren lekker close up in beeld. Flinke groeven tekenen zijn gezicht en zijn linker ooglid trekt onophoudelijk naar beneden. Ouderdomsvlekken sieren zijn slanke handen. Gekleed in een ~~Jack & Jones T-shirt~~ kobaltblauw overhemd, een donker colbert en een ~~G-Star Raw spijker~~ terlenka broek met daaronder vétte ~~Converse Allstars~~ zwarte glimmende stappers leest hij met krakende stem een - weliswaar mooi - gedicht voor. Zoals hij daar zit, ondeugend maar broos, doet hij me denken aan uhm … een bejaarde ...

Maar dan wel een rebelse hé?

Moederliefde over de hele wereld

2011-11-02T17:01:00.002+01:00

Op Antartica

Aan de oevers van de rivier

In Afrika

In India

In de grote oceaan

Ergens in de buurt van de supermarkt

Ondertussen ...

2011-10-28T21:17:00.001+02:00

... is er natuurlijk veel gebeurd tijdens die eeuwig durende migratie van weblog. Mijn laatste berichtje dat ik daar publiceerde dateert van 11 augustus 2011 en ging over onze vakantie naar Limburg. Daar kwam ik gisteren achter, omdat ik nu inmiddels weer kan inloggen bij weblog. Ik kan terecht op het dashboard terwijl mijn oude blog – Hartekreten – niet te zien is. Het wordt steeds gekker :-s

De vakantie is goed verlopen en zelfs voor manlief zijn de 14 dagen voorbij gevlogen.

De kids moeten er hard aan trekken op school. Oudste is ingestapt in havo 4 en jongste zit in de tweede van havo/vwo, vooral hij heeft het zwaar. De inzet is er, maar de resultaten zijn er - op z’n zachts gezegd – niet naar. Tijdens de lessen zegt jongste alles te snappen en tijdens de SO’s (schriftelijke overhoringen) gaat het voor zijn gevoel redelijk. Jongste komt na de SO’s thuis met de volle overtuiging dat hij vast een voldoende gehaald heeft. Maar dan is daar toch die 3,9 voor wiskunde of die 4,8 voor Engels. Cijfers verzwijgen is geen optie, wij kunnen tegenwoordig digitaal precies zien waar jongste mee bezig is. En er gaat duidelijk iets mis … maar wat?

Oudste heeft het toch ook wel een tikkie zwaar en komt erachter dat het vmbo voor hem toch a piece of cake was. Toen had hij genoeg aan één keer de stof doornemen met hoge voldoendes als resultaat. Gisteren zag ik hem zeker een vol uur lang zweten met de Duitse grammatica. Zelf beseft hij ook dat hij er veel tijd in moet steken. En dat is precies het verschil met jongste. Die steekt - voor zijn doen – ook tijd in zijn huiswerk c.q. studie, maar daarnaast lonkt de fonkelnieuwe computer die sinds kort op zijn slaapkamertje staat. Huiswerk wordt afgeraffeld en stoïcijns zit hij daarna uren achter de computer onder het mom van studeren. Heb je je huiswerk al af? Jaha! En ook de stof opnieuw doorgenomen? Jaha, ben ik nu toch mee bezig! Er steeds bovenop zitten schijnt averechts te werken dus dan doen we dan ook maar niet. Binnenkort is er weer een 10-minutengesprek op school en gaan we met de mentor om de tafel hoe nu verder.

Op mijn werk loopt het nog steeds lekker en ook manlief tuft tevreden in zijn dienstautootje door de grote stad om te controleren of er wel gebouwd wordt volgens de regeltjes.

Minder leuk nieuws is dat het hondje van mijn schoonouders is overleden. De kleine Jack Russel luisterend naar de naam Loes, zat van top tot teen onder de kwaadaardige gezwelletjes en leed hevige pijnen. Aan mij de schone taak om met schoonpappa naar de dierenarts te gaan. Vredig is Loes ingeslapen en schoonpappa werd door mij getroost. Dus … op zoek naar een nieuw hondje. Die toch aan een paar eisen moest voldoen. Niet te groot, moet zindelijk zijn, moet alleen kunnen zijn en lief zijn voor kinderen. Poe hee, dat zijn me nogal eisen. Maar we hebben hem gevonden: Tommie, een lief klein en schattig Maltezer Leeuwtje van 7 jaar. Jongste was de eerste paar dagen niet bij opa en oma weg te slaan. En als zij hem niet meer willen, wil jongste Tommie wel mee naar huis nemen. Ongeacht wat pappa daar van vindt …

Tommie voor zijn knipbeurt:

Tommie na zijn knipbeurt

Een nieuw begin

2011-10-26T19:48:00.004+02:00

Niet gedacht dat het ooit zo ver zou komen maar helaas, weblog (tegenwoordig zonder streepje), ik geef het op.

Lange tijd had ik goede hoop maar het wachten duurde te lang. Heel mijn hebben en houwen had ik je gestopt en ineens gooide je het roer om. Maar de koers die je wilde varen lijkt niet gelukt te zijn. Sterker nog, ik denk dat je diep gezonken bent. En met jou is ook een gedeelte van mijn door jou gepubliceerde privéleven gezonken. Zie ook de verontrustende verdere berichtgeving betreffende weblog.nl.

Deze week ben ik in zee gegaan met blogspot.com en heb er alle vertrouwen in dat ik nu veilig op mijn eindbestemming kom en kan blijven.

Natuurlijk moet ik nog wel even mijn weg zien te vinden, eventuele tips van mede bloggers zijn dan ook van harte welkom! En verder ... alles sal reg kom. Tot nooit meer ziens weblog.nl en welkom medebloggers!